arıza >> gaf-let >> parça tesirli paranoyalar >> galeri bay gri >> life >> afilli gri >> pisicik >> bağırma >> eksi onsekiz >> bilinçaltı >> sakin ol şampiyon >>
www.baygri.com - içinden gökkuşağı geçen blog

Veda Cümleleri

Cebinde kullanmak üzere sakladığın ”veda cümlelerin” var mı seninde? Hiç yerli yersiz kullandığını düşündün mü sende? Ya da aslında hiç ”veda cümlen” olmadı mı?

Hayatta veda edebilmesini de bilmek gerekiyor. Biten bir ilişkiyi, sona eren bir arkadaşlığı ya da bu yaşamdan giden sevdiğinizi… Biten, giden ya da olan neyse kabul edip veda edebilmeyi bilmekte yatar hayatın gizemi. Çünkü aslında hiçbir şeyin değişmesini istemeyiz ve sırf bu yüzden gidenlere tutunuruz. Bildiklerimiz bizim sığınağımızdır ve onların gidişini kabul ettiğimiz anda her şeyin değişeceğini biliriz ve belki de sırf bu yüzden bazen oyunda uzatmaları oynarız. (Devamını okuyun…)


Adını perişan koydum

“Ben senin ayıbınım”, diyerek p/aklanıyorum it(ki)fayesiz gecelere. Siyanür gözlü kadın, neden zehirliyorsun ezberimi. Likörken en karbon abartılı yaralarıma. Saçma s/apansız lügatleri adın diyerek öpüp başıma bela niyetine koyarken. Anlamadın ki gönlümde aşk yasağı var. Anlamadın ki, tozlu raflar ( bul)aşığıydı hafızamdaki sindirilmiş umut nöbetleri. Ve varsa yoksa Kalan sadece acı oluyor kursağımda. Anlamdın. Safkan atların toynağından akarken safranlı süt liman ırmaklar, sen k/ana bulamayı yeğledin dilimdeki itinasız inşallah dileklerini. Bak e’lam şekeri değil bu, misket bombasıdır avuçlarımda gülüm(seyrek sıktığım)…

Bana yalnızcalık bir gölge gibi yakışıyorsa, sana da yarı yolda terk edip gitmek yaraşırdı yakışıksız sevgilim. Hadi sun ne kadar kan varsa kadehinde. Hadi sun k/ansızım. Ben, seni lime lime gözlerime biriktirdiğim otobüslerin can kenarlılarının buğusunda kurduğum düşlere şikâyet ettim. Yazdım adını, kışa çevirdiler. Kış senin üşüyen kirpiklerindi, dikilmeyi bekleyen gökyüzündü(ki yıllar önce okul önlüğü niyetine yırttığın… ) (Devamını okuyun…)


Tomas Tranströmer

İsveçli şair.

Nobel ödüllü şair.

Tomas Traströmer adına yakıştırılabilecek çok fazla tabir olduğunu biliyorum. Şu an en çok kullanılan iki tanesini sizlere söyledim. Emin olun ki onu okumadan önce ben de sadece bu kadarını biliyordum. Belki de Tranströmer’e Nobel ödülü verilmeseydi  onu merak edip okuyamayacaktım. Onun şiirinden mahrum kalacaktım. Onun hakkındaki görüşlerim sadece ‘ Nobel alan bir şair ‘ cümlesiyle sınırlı olacaktı.

Tomas Tranströmer betimlemeyi çok iyi yapan ve her şiirinde mutlak suretle buna yer veren bir şair. Betimlemeyi çoğu şair iyi yapar. Ama Tranströmer’de farklı bir yan var. Okuduğunuzda sanki şiiri yazan sizmişsiniz gibi sizi şiirin içine çekiyor ve başrole koyuyor. Tranströmer eğer Nobel almasaydı ; kendinden haberdar olmayan bir sürü insan bırakacaktı ardında. Ve bu bana göre o insanlara haksızlık olurdu. Nitekim ben İsveçli şairi bu denli geç keşfettiğim için kendime kızıyorum. Özeleştiri yapmak gerekirse ; edebiyatın belirli bir dönemini kapsayan şair ve yazarlara o kadar bağlı yaşıyoruz ki şu an hayatta olan büyük yazar ve şairleri ihmal ediyoruz. Ve bu aydınlar öldükten sonra değerleri anlaşılıyor. Buradan söylemek istediğim şey şu ki Tranströmer en az Bukowski kadar , Nietzsche kadar değeri hak ediyor. Onu hayatta iken anlamak ve anlatmak bizlere düşüyor. Bu yazıyı yazma amacım ise bu söylediğim cümleyle paralel. Bu yazıyı yazmayı kendime borç bildim. Belki Tranströmer’i tanımayanlara onu tanıtmak için önayak olabilirim diye düşündüm. (Devamını okuyun…)


Asılsız Adrese Mektuplar

Girerken;

Uzun zamandır öykü için konu arıyordum. Sonunda buldum değerli okurlarım. Öncelikle mektuplardaki kişi yer ve zaman(zaman olarak 1963′ü seçtim. Özel bir sebebi yok. Öylesine işte, öylesine… ) tahayyül ürünüdür. Mektuplarımızın konusu Meryem tarafın düşlerinin ırzına geçirilip, oturduğu şehirden yabancı bir şehre getirtilen Raif’in hayatından bölümler bulacaksınız. Ve bu arada da Meryem’e olan aşkını her ne pahasına olursa olsun yitirmeyen Raif’in, eski devir aşk müdavimlerinden Ferhat’ı mecnunu ve keremi kıskandıracak dirayete ve onlarca yüzlerce binlerce mümkünsüzlüğe rağmen aşkı uğruna verdiği savaşı adeta yaşayacaksınız mektuplarla birlikte.  Mektuplar safhasına kadar ki Raif ve Meryem’in yaşadıklarından kısaca bahsetmek gerekirse; Raif dilsiz ve sağırıdır. Onu hayatta tutan tek şeyi kalemidir. Raif kalemine sarılarak hayata direnmiştir.  Ailesi ve pek az olan dostlarından daha çok kalemiyle dertleşmiş, onunla deva olmasa bile en azından şu nankör hayatta ölüme giden birkaç saati onunla doldurmuştur. Aslında kalem, daha doğrusu yazmak eylemi, Raif’in içine öyle bir yerleşmiştir ki, en tuzlu yaralarını kalemiyle temizliyor, zehirli saatleri onunla yıkıyor, sırtında taşıdığı dört duvara onunla çekiyordu kurşuni çentikleri… Meryem’i anlatmaya pek lüzum bulmuyorum, lakin yine de birkaç sözle etmek gerekirse, hayatı bilindik olaylarla geçmiş, çeşitli aşk maceralarıyla her ne kadar sarsılmışsa da yine umarsızlığındaki aşırı dozla bunlardan fazla yara almamayı becerebilmiş ve 24 yaşına asi bir gururun hâletiruhiyesiyle merdiven dayamıştı… (Devamını okuyun…)


Bas Gaza!

Bir Kişisel Gelişim eğitmeni için her şey malzemedir.

Bay Gri’de yazmaya dün gece karar verdiğimde bu işe hangi konuyla başlasam ve köşe adım ne olsa sorularıyla ilgili zihnimde hiçbir bilgi yoktu. Bazen gerçekten nereden başlayacağımızı bilemeyiz ya söze, durum benim için de tam olarak buydu.

Sabah evden çıkarken, kullanacağım aracın plakasını öğrenmek için ajandama baktım. “Nasıl yani?” dediyseniz diye tam da burada, açıklayayım hemen çok kısaca: Kendi aracım ucuz atlatılmış bir kaza sonrası serviste olduğu için eşim dün gece otoparka kiralık bir araç bırakmıştı ve plakasını da ajandama yazdığını söylemişti. Renk, marka, model bilmiyorum ama plakayı bilmek aracı bulduran en kesin çözüm tabi ki. (Devamını okuyun…)


Cengiz Aydın Gafletle Sunar: Amuda kalkıp işemek

dilini bilmediğim bir karmaşa ve adını koyamadığım bir yabancılık bu. birkaç ana haber bültenini havaya uçurup trajedi olmalıyım. tüm radyolarda gün boyu tanju okan çalmalı, içimde dört dönen kuduz köpeği beslemeliyim küçük iskender şiirleriyle. “barbar conan’ın vahşi kılıcı”nı tam macera bulmuşken okumalıyım.

içki sofralarında; “… sonra mı? sonrası yok güzel abicim; o parayı sevdi gitti evlendi bi kredi kartıyla. ben onu sevmiştim hala insanım.” geyiği yapmalıyım.

“çok şey istemedim biraz mathilda may gülüşü yeterliydi (Devamını okuyun…)


William Shakespeare

Adını, sanını duymamış olma ihtimalinizin en zayıf olduğu yazarlardan biridir. Nerde doğduğu ya da nerde doyduğunu bilmek bize pek bir şey kazandırmaz bence. Kendisi de onun sanatıyla ilgilenmemizi isterdi eminim.

Shakespeare yaşadığı dönemde yani bundan dört yüz yıl önce yılda iki oyun yazan ve yazdığı oyunlarda figüran olarak rol alan biriydi. Öyle ki basit trajedi konularını kendi beyninde evirip çevirip farklı yollarla insanlara sundu.

İki düşman ailenin çocuklarının birbirlerine olan aşkı basit bir trajediyken bir anda asırları yıkıp geçen bir trajedi haline geldi. Yani Shakespeare’in yarattığı karakterler ölümsüzleşti. (Devamını okuyun…)


Növardüs; Sende kimsin?

Bir yitiştir bendeki… Bulaşan arsızlaşan en kalabalık yalnızlığım… İyi geceler derken günaydın ol…
Sus ki yaşamaya çalış(mı)yorum…
Sende acıma ve ihanet et bana… Ben ihanet edildikçe büyürüm, büyürüm ama had bilir…
Yine de yaşamaya çalış(mı)yorum…
Gece gelir… Gündüz gider… Ve ayrıklar en kalabalık yalnızlığım… İyi geceler derken bile sakin ol…
Say ki yaşamaya çalış(mı)yorum…
Bana söz ver bu sırrımı herkese söyleyeceğine… Ki sırsızlığıyla var olur insan…
Boş ver inanma ama yaşamaya çalış(mı)yorum…
Kusurumdun sen… Bakma… Kendine iyi bakma… Nerden çıkardın…
Siktir git yaşamaya çalış(mı)yorum…
Kaçıyorum kendimden ve yalnızlığımdan…
Bu defa gerçekten yaşamaya çalış(mı)yorum…
Gül mü dendin… Senin olsun… Ağlama çiçeğime sarıldım… Kaktüs güzeli…
Nasıl düşüne bilirisin ki yaşamaya çalış(mı)yorum…
Keyfine düşkündün… Hep özendin… Kendin olmaktan uzak…Başka yataklarda… adımlara vardın
Kaybetme kokum varmış gibi … hışşşşş…Yaşamaya çalış(mı)yorum… (Devamını okuyun…)


Mutluluk iksiri bu olmalı

Hayatımıza kattığı canlılık, bize verdiği yaşama sevinci ve o geldiğinde sapasağlam oluşumuzun bir sebebi var. Evet! Vallahide billahide aynen öyle… Nasıl anlatsam bilemiyorum. Kelimeler çok yetersiz kalır…Hepsi hafızamda sıralanmış ama tarif etmeye yetmiyorlar. Kimden mi? Torunumdan… Yaşama sebebimden, hayatımın en yüksek adrenalin kaynağından dünyamdan, canımdan, gülümden, bitanemden sözediyorum. Evimizin başköşesinde mis kokulu amber mi desem? Ne desem bilmiyorum.

İnsanı hayata bağlıyor. Her şeyi unutturuyor. Tıpkı bir doktor gibi sizi tedavi ediyor. Depresyon ilacım, uyku ilacım, her şeyim benim torunum… (Maşallah) :) Adeta evimize güneş gibi doğdu kuzum. (Devamını okuyun…)


  • Reklam

  • Yazarlar

    Yazarlar Bileşeni tarafından sağlanmaktadır
  • Sponsor

    Turhost
  • www.baygri.com on Facebook
  • Kategoriler

  • Reklam

  • Arşiv

  • Yazılar e-postanıza gelsin

    E-postanızı yazınız:

  • Genel
  • Son yorumlar

    Sayfa altları önemlidir dostlar, dondurmanın sonu, sigaranın son fırtı veya ikinci el bir kitabın arka kapağına karalanmış iki satır samimi cümleyi okumanın verdiği keyif gibi acayip hisler uyandırır bünyede. Hiç unutmam lise ikinci sınıfta okurken, el arabasında kitap satan birinden maksim gorki’nin orjinal ismi halk düşmanı olan bizde yararsız bir adam adıyla basılan ikinci el kitabını almıştım, kitabın içinden sayfaya yapışmış, nerdeyse sayfanın rengini almış “bir suudi arabistan riyali” çıkmıştı, Türkiye’de bir rus yazarın kitabından “suudi arabistan” riyalinin çıkması bana hep ilginç gelmiştir, tam “oğlum kaç para eder bu” moduna girecektim ki, algımdaki batıl inançlar paranın üstündeki arapça yazılardan tırsmama sebep oldu, haliyle parayı bozdurma teşebbüsüm olmadı olamadı :) Sonra o para ya kayboldu ya da birine verdim net hatırlamıyorum, neyse bağlıyorum; sayfa altlarından ne zaman ne çıkacağı belli olmaz, sürprizlerle doludur, sen'de şuan bu sayfa altını okuduğuna göre uslanmaz bir sayfa altı seversin. Sakın yadırgama yaptığını, bir gün sayfa altından fışkıran bir mucize hayatını değiştirebilir, nasıl olur bilmiyorum ama bir gün mutlaka birşeyler olur, sabırlı ol. Bay Gri'yi her ziyaret ettiğinde mutlaka bu sayfa altına bir göz at. İkinci el kitapları, ikinci el kitapların özellikle arka kapaklarının iç kısımlarını, dondurmanın sonunu sevmeye devam...

    Galeri Bay Gri - Künye - RSS Feed - Şikayetim yaradana bebeğim - Flickr - (-_-) - Twitter - Facebook - Mitenöy - Friendfeed - Powered by WordPress

    Kullanım - Gizli - Biz - Yazarlık - Ben - Sitemap - Bay Gri; Turhost sponsorluğunda yayın yapmaktadır. Çok yaşa Turhost... - Website Content Protection

    İçinden gökkuşağı geçen bu blog saf sevgiyle beslenen bağımsız bir sinerji topluluğudur. Bu organizasyon Cengiz Aydın projesidir. Copyright © 2008-2012 Bay Gri All Rights Reserved.


    baygri.com, baygri.net, baygri.org, baygri.info, baygri.biz