Sabahtan beri koşturmaca, bugün biraz daha iyiyim ve hava hala çok soğuk tabiki bende çok soğuğum haliyle… Benim üşümem çok garip bir durum dimi sevgili demlik, böyle sıcak bir kadın nasıl üşür?
Bu ara, aman nazar değmesin, bir enerjiğim, bir neşeliyim, bir komiğim aman maşallah diyim, dilimi ısırayım, bir kaç parende atayım, iki dönüp oynayayım değilmi?
Neden diye sorarsanız aslında valla elle tutulur bir sebep yok, ya daaaa sebep çok…
Aşkımla aramız güzel… Daha teskereye çok var ama sanki yarın gelicek gibi hissediyorum… Allahım neler söyletiyosun bana
))) Oğluşum süper, kankam da iyi, ama ev biraz dağınık, işte de hala bir gelişme yok ama azıcık alıştım sanırım…
Editörüm habire uyarıyor beni “dün yaptıklarını yazacaksın ama sen köşe yazarı çıktın başımıza” diye… OKUYORSANIZ BİR YORUM YAPIN BARİDE, BİZDE BİLELİM SEVGİLİ OKURUM… Valla sevgili editörüm köşe benim istediğimi yazarım. Tamam eyvallah köşeyi sen verdin büyüksün, beğenmiyorsan, hakkını veremiyorsam köşenin, bunu benden alacak olanda sensin. Ama yazık bana be, bak saat gecenin 1′i olmuş yazıyorum demliğime, dokunma bence bize
)) Hem zaten kime ne? Ne zaman kalkmışım? Ne zaman işe gitmişim? Rapor etmenin anlamı ne? Yukarıda kocaman yazmışız DEMLENENLER diye… Yaşadıklarımızdan demlenenleri yazıyorum işte…
Sevgili demliğim; BÜLBÜLÜN ÇİLESİ DİL-İ BELASIYMIŞ, yarın yazamazsam beni özle emi
ÖZ – ÖZLE – ÖZLEMEK; özün birbirini çekmesi, ortak paydaları yani, ve bunların ayrı kalışları, demek ki bir ara birliktelermiş.. Özlemek, özünle beklemek, özde istemek, iç özünün ona aç olması, gibiiiii daha bir sürü özle kavuşmayı beklemek anlamında cümlemiz var. Ama gerçekten çok zormuş asker yolu beklemek. Önceden askerlik 5 yıl sürermiş haber almak mümkün değilken bile sevgililer beklemişler özlemle vuslatı, simdi ise 6 ay bile 6 yıl gibi valla
((( O zamanlarda imkanları yokmuş simdi var. Olması bir dert, olmaması bir dert… Rutin kavgalarımızda bir eksiklik yok çok şükür, hala espiri yapıp gülebiliyoruz da, daha ne olsun…
Dayımın üst komşusu Ayşe nine anlatmıştı; Evlenmiş köyün yağız delikanlısı Ali ile, ertesi gün askere gitmiş ali. 5 yıl beklemiş Ayşe, sonra gelemiyecek bekleme demişler. Bir kaç yıl sonra Ayşe’yi evermişler Ahmet’le… Ayşe nine son sözlerinde bile “Ahmetin elleri kürek gibi, Ali’minkiler öylemiydi” demiş..
Evet evet, özlemek güzel bişey ama bazen çok ağır be sevgili demlik…







Ocak 14th, 2009 on 16:52
sevgili demlik;
Askerlik özlem falan dedin bir yaşanmış hikayede ben anlatayım.
rahmetli dedemin rahmetli babası erzurumun ücra bi ilçesinin ücra bi köşesinde yaşarken, savaş gelmiş çatmış.
demişler haydi askere, o zamanlar askerlik 4 yıl. Gitmiş bizim gariban mehmetçik cepheye savaşmış görevini bitirip köyüne dönmüş.
Köyünde bir kız severmiş çocukluktan beri, severmişte başlık parası yok almaya kızı. Kızın babası demiş ki abisinin yerine 4 yıl daha askerlik yap başlığa sayalım. O zamanlar varmış birbirinin yerine askerlik.
Gitmiş bizim gariban mehmet. 4 yıl daha savaşmış bu sefer yemen cephesinde.
Gelmiş gelmiş ama pişman olmuş döndüğüne bir bakmış ki kızın kucağında bir bebe. Vicdansız baba kızı iyi bir paraya başka bir delikanlıyla evlendirmiş.
Yedirememiş bizim dede bunu kendine çekmiş vurmuş kızın babasını.
Eee ne mi olmuş….
4 yıl daha askerlik………………….