Sevgili Demliğim;
Biliyor musun? Nasıl oldu? Farketmeden baktım feminist olmuşum, narsist olmuşum, mazoşist olmuşum, ay hatta nasıl bencil bişi olmuşum? Nasıl oldum ben bütün bunları? Ne zaman oldum anlamadım vallahi…. 
( Hayat işte bir şeylere küstükçe, canımız yandıkça, yavaş yavaş bütün nist’leri olucaz sanırım…
Annem çalışan bir kadındı. Almanya da bir konfeksiyon atölyesinden emekli. Babam da otomobil firmasından. Babam çok despot bir adamdır, hitlerin akrabalarıyla çalışmasının etkisi var sanırım. Annemi de, beni de, kardeşimi de çok üzdü ve hala üzmekte… Ne gerek var ki üç günlük dünyada böyle tatsız şeylere… Evde tozlu bir yer görse tozu dumana katardı… Ne gerek var ki? Sende insansın, oda insan, o tozları alabilme yetisine sahipse sende yapabilirsin… Aslında bunu yapanda biz kadınlarız erkek çocuklarını böyle alıştırıyoruz, onlarda eşlerinden de aynılarını bekliyorlar. Hatta kız çocuklarını da evleneceksin eşinin bir dediğini iki etmiyeceksin şeklinde yetiştiriyolar… Hata burdan başlıyor…
Artık bu ayırım kalktı beyler; kadın ister çalışsın ister ev hanımı olsun, bulaşıkları makinaya yerleştirebilirsiniz, çamaşırların renklerini ayırıp deterjanını koyup düğmesine basabilirsiniz…
Yapamayanları bilirim ki; aslında yapmak istemediklerinden ve bence hala erkeklik egolarını böyle tatmin etmeye çalışmalarından… Yazık acıyorum onlara, amanda bi yatağın örtüsünü düzeltemezlermiymiş… Amanda tabakları bardakları makinaya koyamazlarmıymış, amanda ütüyü gömleğe sürtüp iki kırışığı düzeltemezlermiymiş… Yazıııkkkk zavallılar 
Ama bu adamlar lafta mangalda kül bırakmayıp, holdingler kurar, savaşa girip kahraman olurlar, futbol maçlarında böğürürler, aslanlarımız kaplanlarımızdırlar… öööööffffff geçelim artık bu mevzuları, iki cinsinde birbirinden üstün ya da eksik bişeyi yok… valla artık çocuk bile yapabililecekleri kadar ileri bir zamandayız… Yeterki istesinler…
Bunlar işin şakası tabi ki mübala ediyorum azıcık… En feministimizin bile bir bakışa, bir gülüşe kanmaya hazır bir kalbi vardır… Onca mücadele vermiş, dünyaya kafa tutmuş, ölürümde vaz geçmem ideallerimden diye yeri göğü inletmiş bir kadın bile inanın severse, sevdiğinin ayaklarını bile yıkar…
Yeterki sevgimiz ölmesin, incinmesin, yeterki üstünlük savaşına dönmesin, yeterki hayatla hayata karşı birlikte savaşabilelim, yeterki bu savaş birbirimize karşı olmasın….
Son yorumlar