Sevgili Demliğim;
Hala çok hastayım ama içim kıpır kıpır, aslında sakin bir gün olmasına rağmen ben çok yoruldum çünkü halim yoktu… 
Eve geldim ki oğlum sınav sonucunu koymuş masaya, Seviye Belirleme Sınavı Türkiye çapında… 4089 kişi katılmış bu sınava, sonuç şu kiiiii; oğlum 281. olmuuuşşşşşşşşşş, il çapında 49. veee okulunda 5. olmuuuşşş…..
Bugüne kadar yaptığım en iyi şey oğlum 
Anne olmak için insanın kendini hiç hazır hissetmemesine rağmen kucağına aldığında da niye daha önce yapmamışım dediği tek nokta sanırım…
Zor olduğu kadar keyifli, zor olduğu kadar heyecanlı, zor olduğu kadar sevinçli, zor olduğu kadar bir o kadarda zorrrrr işte…. Ama onun bir sarılışı, bir öpüşü ömre bedel…
Bebeğimle çok zor günler geçirdik, hastalandık, evsiz kaldık, bir dönem ayrı kaldık, çok ağladık, hep yalnızdık. Çok şükür ki artık hepsi geride kaldı, ustam beterinden saklasın…
Oğluşum hastalanınca çok su içer, banada hasta olunca habire su getirir ve derki “ilk gün çok kötü olur ama sonra geçer, su içince daha çabuk geçiyor bak iç bu suları” )))
Bazen yapmaması gereken şeyler yapar tabii, ya da yapması gerekenleri yapmaz, anne napar bu durumda? Cezaları her daim hazırdır; bir saat kitap okuma ya da yatıp uyuma ya daaa bilgisayar ve tv yasağı, olmadı oyuncaklarını saklarım…
Bazen küserim ona, ama küsmeme çok üzülür, öptürmem uzak dururum falan. Bu ceza en çok bana olur aslında…
Öyle güzel öper ki, öyle tatlı bir kokusu varki anlatılması mümkün olmayan bişi bu…
Onun için çok şey istiyorum; Öncelikle hep çok sağlıklı olsun istiyorum, burnu bile akmasın! Sonra derslerinde başarılı olsun istiyorum. Güzel arkadaşları olsun, hep yüzü gülsün istiyorum. Hiç ama hiç üzülmesin istiyorum ama mümkün olmadığını da biliyorum. Ay birde daha aşk dertleri başlayacak …
Oğlumun böyle güzel bir çocuk olmasının sebeplerinden biride hep yalnız olmamız ve çok zorluklar atlatabilmiş olmamız diye düşünüyorum… Oğlum çok şımartılmadı, her zaman her istediği olmadı, sınırlarını hep bildi, bir bakışla ne demek istediğimi hep anladı…
Bazen üzülüyorum onun adına, babasız büyüyor olmasının sorumlusu benmişim gibi geliyor, doğru zamanda doğru seçimler yapamamış olmamın cefasını oda benle çekiyor, bende zamanında annemin hatalarının, cefalarını çektiğim gibi… Tüm bunları söylerken de biliyorum ki; herkes o anda aklının erdiğince gönlünün yettiğince en doğruları yapıyor, zamanla anlaşılıyor herşey…
Dilerim hepimizin ve tüm sevdiklerimizin; her zaman gerçek doğrulara aklımız da yüreğimiz de yeter…
Sana hep gerçek doğruları yazabilmek dileğiyle sevgili demliğim…
Son yorumlar