Uyandığımda saatin 8 olması için adeta yalvardım, ama saat 10.35 ti, acilen kalktım, bu günde geç kaldım 11.30 da işteydim. Dışarıda hava yine soğuk, köprüyü geçerken aracın camına yağmur damlacıkları vuruyordu, bir ara baktım camdan, deniz ve gökyüzü aynı renkti, kasvetli bir gri renk almıştı ikiside. Haber sitelerine göz gezdirdim, Türkiyeden tonla para kazanıp, vergi ödememek için türk vatandaşlığından çıkan, laylon şarkıcı bir ismin, haberini okudum. Biz bunları hak ediyoruz ki bunlar var diye içimden geçirdim.
Okuduğum haberin etkileri devam ederken bir tavsiye ile Aslı Güngör ‘ ün son albümünden Son Öpücük isimli parçayı dinledim beğendim, yaşanmış şeyleri kaleme alıp bestelemek, şarkıyı yapana da dinleyene de aynı etkiyi veriyor, kendinizi buluyorsanız, bir yerlere gidiyorsanız olay bitmiştir, nacizane fikrim bu ,güzel şarkıydı. Cumartesi günü yoğunluğu ve kalabalığı yok, dolayısı ile yine resim satamadan kapatacağız bu günü, diye düşünüyorum ama bu işler hiç belli olmuyor, umutlu olmak lazım, gerçi tecrübelerimle de sabit bu söylediğim, kapanışa 1 dakika varken biri gelir 4 resim satarsınız, bunları çok yaşadım, kendi kendimimi şarj ediyorum, napıyorum anlamadım ama, neyse günü kendine bırakalım ne yaşayacağız görelim. Saat 15.03 hiçbir önemli durum yok; çay,kahve ,sigara ve müzik, arada gündemi takip var başkada bir şey yok. Böyle giderse şubat ayı sonunda ya kapatacağım, olabilirse de devredeceğim, sanata yaptığım yatırımların, karşılığını almak zor olacak, ekonominin bu hali ve çoğu insanın sanat felsefesi olayı iyice çıkmaza sokuyor….. Tebessümlerimle……
Son yorumlar