Gün geliyor yaşanan her şey unutuluyormuş, zaman acımasızca siliyormuş hatıraları…Geçmişe bakınca yalan oluyormuş yaşananlar…Unutulunca değersizleşiyormuş en güzel zamanlar. Bütün zamanlarımı seninle süslemiştim oysa gülüşünden taç yapmıştım gecelere, gözlerindeki ışıkla aydınlanıyordu günlerim.
Gidişinle kararan günlerimi şimdi umutlarımla aydınlatıyorum,gecelerim daha karanlık artık zaten senden sonra yeni yeni uyumaya başlıyorum. Yalnızlık beni mutlu ediyor, oldum olası yoruyor kalabalıklar beni.
Şehrin gürültüsünde kaybediyorum kendimi sesimi duyamaz oluyorum. Sıyrılıp bütün varlığından bu şehrin kendimi mabedime atıyorum sessizlik ve hüzün beni bekliyor…
Bütün ışıklarını söndürüp ruhumun iki mum yakıyorum karanlığa inat sessiz cılız ve nazlı nazlı yanıyorlar, yandıkça ruhuma kokusu yayılıyor..
Alevlerine saklıyor hüznümü, onlar yandıkça eriyor içimde kocaman yalnızlıklar…
Benzer yazılar
- 04 Mart 2009 -- Her sevda bir vedadır (1)
Her sevda vazgeçiştir aslında, yüklenip bütün hayal kırıklıklarını yüreğine yola düşmektir şafakta. Umutları bile bile tüketip gerçekleşmeyecek hayaller kurmaktır gecelerce. Sevgiyi hücrelerine ka... - 10 Şubat 2009 -- Tükeniş (1)
Her güneşin doğuşunu farklı sandım oysa hepsi aynıydı, doğacak ve batacaktı. Her gün aynı pencereden bakacak aynı yaprakların kıpırdanışını seyredecektim.
Rüzgarda beni şaşırtmayacaktı. Yağmur, yağ... - 30 Ocak 2009 -- Yüzleşme (1)
Kendimi dinliyorum içimde kopan fırtınalara kulaklarımı tıkayıp kayıtsız kalamıyorum.Tuhafım ben bazen kendi kendime konuşup gülüyorum bu beni mutlu ediyor kimse yokken kendimle konuşmak delice gelse ... - 27 Ocak 2009 -- Boşluk (0)
Yalnızlık yokluğunmuş,
Yokluğun boşluk kocaman,
Dolmayan yaşadıkça büyüyen,
Büyüdükçe üşüten,
Kış diyorlar adına.
Herkes üşüyor,
Herkes yalnız,
Tutunacak bir dal arıyor,
Sığınacak bir liman be... - 27 Ocak 2009 -- Varlığın bir lütuf muydu ki yokluğun bir ceza gibi (3)
Suçluyum evet…Fedakarlık yaptım üzmemek için üzüldüm sitemlerimi kendime sakladım çoğu zaman. Hep dilimin ucunda kaldı söylenmemiş sözler,içimde kaldıkça beni yaraladı hepsi.
Oysa haklıydım fazla b... - 16 Ocak 2009 -- Üşüten acılar (1)
Ne kadar acı, insan acılar çektikçe kalbinin yüzünden bu acıları çektiğini anlayınca yok sayabiliyor kalbini, kalpsizim ben diyebiliyor kolayca...İnkar ediyor kalbini duygularını, hayır hayır aslında ...
Şubat 6th, 2009 on 11:21
yalnızlıga fazla kapılmamak gerek insan bedeni topraktan yaratılırken su hava vb bileşimleri ile üretken bir özellik verilmiş mayasına ateşin aydınlığı ve sıcaklığı belki hoş gelebiliyor insana ama unutmaki ateş önce kendisini sorra etrafını yakıp yok ediyor…