Güneşli bir sabaha uyandım bugün. Dışarı çıkıp gazete, ekmek alışverişimi yaptıktan sonra güzel bir kahvaltı ettim ve şimdi ofiste nöbetteyim…
Ben ofisteyim ama yüreğim dışarıda geziyor, dağ bayır demeden soluyor, papatya topluyor, falına bakmayıda ihmal etmiyor… Bunları yaparken yalnız değilim tabiî ki. En sevdiğim dostlarımdan bir taneside benimle birlikte…Yalnızlık her zaman çekilmiyor. Sevdiğim dostlara gereksinim duyuyor bu yürek.
Hiç düşündünüz mü kaç tane gerçek dostunuz var… İyiki varsın dostum diyebileceğiniz kaç kişi var? Dostlara ne kadar ihtiyaç duyar insan… Yada siz kaç kişinin gerçek dostusunuz… İhtiyaç duyduğunuzda, üzüntülü anlarınızda kaç tanesi yanınızda. İnsanın mutlu ve güzel günlerinde dikkat ederseniz çevresi daha kalabalıktır. Buda hayatın bir cilvesi sanırım… Ben kendimi şanslı hissediyorum bu konuda. Biliyorum ki ihtiyaç duyduğum anlarda yanımda olacak az ve öz dostlarım var.
Gerçek dostlukta aldığınız tat farklıdır. Benim dostum olmak öyle kolay bir şey de değil… Söyleme dostuna söyler dostunun dostuna sözünü çevrimdışı bırakacak bir kere, Mevlanın “ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol” sözünü benimsemiş olacak …Her sırrını benimle paylaşmasını bekleyemeyiz tabii ama en önemlisi paylaştıkları yalansız olacak…
Güven gerçekten çok önemli ve giderek insanlara güven duymak zorlaşıyor. Hayat bir yalan rüzgârı durumunda savrulup gidiyor…Karşılıksız ve beklentisiz kaç kişi arkadaşlık ve dostluk yaşıyor söylermisiniz? Pisiz deyip hınzırca gülebildiğiniz kaç kişi var… Benim var… Yaaa ben galiba şanslıyım bu konuda.
Dostlarım sizleri seviyorum, iyiki varsınız…
Mayıs 5th, 2009 on 12:51
KONFÜÇYÜS demiş ki felaketlerin tek güzel yönü vardır o da insana gerçek dostlarını öğretiyor olmasıdır.
dost kelimesinin hakkını verebilen arkadaşlar var mıdır acaba ben bu konuda şüpheliyim bu şüphe beynimi kemirmekte yani en ufak bir karşılık bekleme düşüncesini aklının ucundan gecirmeden sana kollarını açacak seni dinliycek …
Nisan 20th, 2009 on 00:17
sevgili selda uğur…yazınız çok hoşuma gitti. Gerçekten dost diyebileceğin insanlara sahip olmak güzel. Benim de söylediğiniz tarzda dostlarım var. Ama bi elin beş parmağı ancak..Yazınızı okuyunca içimden hepsini şöyle bi düşündüm..İyi ki varlar..sevgilerr…
Nisan 20th, 2009 on 02:06
yazıyı beğenmenize sevindim, hayat gerçek dostlarla yaşanası diye düşünüyorum…