Seni seviyorum demeyeceğim çünkü sevmiyorum seni.
Düşünüyorum da herkes seviyorsa bu sevgi değil, daha yüce bir şey sevginin ötesinde ölümün kıyısında ver canını desen al diyeceğim kadar öte sevgiden. Nefes aldığını bilmek bile beni mutlu ediyor nerde kimle olursan ol senin mutlu oluşunu kendi mutluluğum sayacak kadar sevgilimsin.
Sana dokunacak rüzgarı bile kıskanacak kadar çok içimdesin.Yokluğunla paramparça olsam da seni düşünmekle bir bütün olabiliyorum.Günler geceler yada saatlerce değil ben an ve an yaşadım düşündüm seni.Yokluğunda utanmadan ağladım istasyonlarda aldırmadım bakan gözlere…
Nereye gideceğini bilmediğim anlarda ayaklarımın beni seninle ayrıldığım noktaya götürüşüne şaşırmadım, kokunu aradım caddelerde. Martılara sordum seni sahilde, hiç gidemediğimiz hiç konuşamadığımız yerlerde senin için de bir sandalye koydum masama ve gözlerinin içine bakıp seni düşündüm saatlerce. Günlüğüme birkaç not düşüp ilaçlarımı aldım garsonun getirdiği suyla. Yokluğunla tükettim sigaraları nefesime karıştı sessizliğin.senin uzaklara dalışını ve hep içinde sakladığın bir şeyler olduğunu düşündüm nedense.
Suskunluğun beni hep düşündürdü, haykırmak istediğin bir şey var gibiydi kendini tutuyor eritiyordun adeta. İçindekilere dokunamamak düşüncelerini duyamamak beni yaralıyordu. Seni her hatırlayışımda gözlerim nemleniyordu geceler uyunmuyor yataklar rahat vermiyordu..
Sensizlik içimi kemirse de ben seni yokluğunda sevdim, yanımda olmayacağını bilsem de kendi mutluluğumdan kutsal oldu mutluluğun. Uzakta olsan da ben hep seninle olacağım, seni unuttuğum gün ancak bu hayat anlamını kaybedecek …
Yakılmış bir yüreğin içinden kurtarılmış birkaç cümledir.
Son yorumlar