Dün günlerden pazar’dı uzun zaman sonra evden çıktım, Çamlıca’daki evimin yanındaki ormanlık alana gittim, mangal, semaverde çay keyfi falan yaptık, bir ara ayakkabılarımı çıkardım, çıplak ayak toprakta yürüdüm; çıplak ayağın toprakla bütünleşmesindeki olumlu etki tüm vücuduma yayıldı, süper hissettim kendimi…

İlkokula başlayacağım yaşa kadar köyde yaşamıştım, o dönemlerde tüm çocuklar yağmur yağdığında çıplak ayak dolaşırlardı köyümüzde, çamurda çıplak ayakla yürümek, hem çok ilginç hemde güzel bir duyguydu, o günlere gittim tekrar.

Toprak hakkında yazılabilecek en güzel şeyi yazan adam Nazım Hikmet, bakın bu konuda ne demiş;

Bugün pazar…
Bugün, beni ilk defa
Güneşe çıkardılar.
Ve ben, ömrümde ilk defa
Gökyüzünün
Bu kadar benden uzak,
Bu kadar mavi,
Bu kadar geniş olduğuna şaşarak,
Kımıldamadan durdum
Sonra, saygıyla toprağa oturdum,
Dayadım sırtımı duvara.
Bu anda;
Ne düşmek dalgalara,
Bu anda;
Ne kavga, ne hürriyet, ne karım.
Toprak,
Güneş ve
Ben…
Bahtiyarım…

Benzer yazılar

  • 28 Ağustos 2009 -- Üsküdar’ımın sanatsal heykelleri (0)
    Çamlıcada oturuyorum, ilçe olarak Üsküdar'a bağlıyız bende Üsküdar Ticaret Meslek Lisesi'nden mezunum. Gençliğimin en hırçın zamanlarında her köşesini bilirdim Üsküdar'ın. Zaman acımasız bir hızla ...