Haftasonu için, arkadaşlarla dışarda iftar açmak için sözleştik. Hava yağmurluydu. Usul yollu da serinceydi üstelik. Bahçe tarzı dış mekanda yemek yiyemezdik. Mevsim şartlarına göre, kapalı bir mekan uygundu artık. Eee iyi de kapalı mekanda yasaktı artık, sigara içemeyecektik. Offlanıp puflandık ama başka çare bulamadık.
Neşeyle ve sohbetle oruçlarımızı açtık. Hadi gayret ettik, kıpırdana kıpırdana yemeğin sonunu bekledik. Çaylarımız, kahvelerimiz geldi masaya, elimde sigara hemen fırladım dışarıya. İçimizden birinin kalkmasını bekleyen bizim masa arkamdan sökün etti, dışarıya. Yaktık sigaralarımızı en sabırsız sabrımızla.
Baktım kapı önü kalabalık. Herkes ya yemeğine ara vermiş ya da çayı kahvesi elinde yakmış sigarasını. Tatlı bir homurdanma var üstelik, tanıdık tanımadık kapı önündeki insanlar arasında. ”Kış gelince sigara yasağı yüzünden ne yapacağız” sohbeti koyulmuş. Kimi ”bir keyfimiz vardı” diyor, kimi ”yemekler out, ev gezmeleri in olacak bu gidişle” diye öngörülerde bulunuyor, her kafadan bir ses çıkıyor.
Bir ara dışarıdan kendime baktım. Yakınıma düşmüş hiç tanımadığım bir beyle sigara sohbeti yapıyorum. Aaa ne alaka?
Tutamadım kendimi, çocuk yanımın düz mantık kıvamında, biraz da delikanlı bir edayla, ”ulan” dedim utanmadan. Kadın olduğum bir anda kalktı ortadan. ”Ulan, hale bak yaa, bizler ve herkes eskiden, kendi masasında kendi ortamında ailesi yada arkadaşlarıyla tüttürürdü sigarasını. Haremlik selamlığı hedefleyenler bir yerde yanlış yaptı, biz kadın milletini de erkek milletini de tanımadığımız insanlarla kapı önünde muhabbete maruz bıraktı. Az önce hiç tanımadığım adama dönüp, ”sizi tanımıyorum ama ortak konumuzun sigara olduğunu artık biliyorum” dedim hınzırca. Şimdi sevgiyle eşim tarafından enseme çocuksu bir şaplak gelecek diye bekledim üstüne üstlük, keyif içinde.
Önce kısa bir sessizlik oldu. Beni her zaman çok sevmiş ve çok kıskanmış eşim dahil, kadın erkek herkes sözlerime doğruluk payı biçmiş olmalı ki, söz birliği etmiş gibi hep bir ağızdan ”hakikaten yaa” deyip bana hak verdiler. laf üredi de üredi. Herkes bir sigara içimi kanka oldu, bir anda.
”Haremlik selamlık zihniyete inat bu Avrupai durum beni acayip keyiflendirdi” diye de devam ettim. Belki o ana kadar bu bakış açısıyla akıllara gelmeyeni belki de herkesin içinden konuşup da söyleyemediğini ben yüksek sesle söyledim.
Büyüdüm mü? Yoo hayır!
Ama sigaramın dumanına muzipçe bir keyif ekledim. Kapı önlerine itilip kakılmış olan bizlerin yasaklara uysak da, simya yapıp keyif haline getirmemizi herkese hatırlattım. Kadın erkek eşitliğini hissettirdim. Ey sigara içicileri, kapı önlerine medeniyet geldi, duyduk duymadık demeyin.
Son yorumlar