Hüzünlü zamanlar bıraktın ardında
Gelgitlerle kıyılarımı dövüyor dalgaları ruhumun
Her gün batımı gözlerini arıyorum
Buğulu sesini hatırlamak güçleşti
Çok zaman geçti üstünden
Bir kalbimdeki yerin değişmedi
Kalabalıklarda yalnızım
Yalnızlıkta sensiz
Baktığım her şey seni hatırlatırken
Ayrılıp gitmek gerek bu şehirden
Senin için gelmiştim oysa
Şimdi ıssız bir kumsalda en büyük dalgayı bekliyorum..
Yanına gelemesem de yokluğunla ölüyorum.
About Ebru Durul
Ebru Durul has written 134 post in this blog.
Benzer yazılar
- 02 Mart 2009 -- Sen ben o (1)
Yaşattığın ne varsa içinde
Ruhunda sakladığın umutların
Gözlerinde tomurcuklanan yaşların
Kalbinde koruduğun sevgin
Dünyaya sunduğun varlığın
Havaya bıraktığın sessizliğin
Ellerindeki her bi... - 02 Mart 2009 -- Ruhunu rüzgara bırak (1)
Rüzgar çalıyor kapımı,
Düşlerim ağlıyor yağmur gibi
Camdaki buğuda adın beliriyor
Bedensiz parmaklar adının her harfinin ardına saklanıyor
Yaşam ateşi sönüyor
Yokluğun nefesimi kesiyor
Fırtına g... - 27 Ocak 2009 -- Boşluk (0)
Yalnızlık yokluğunmuş,
Yokluğun boşluk kocaman,
Dolmayan yaşadıkça büyüyen,
Büyüdükçe üşüten,
Kış diyorlar adına.
Herkes üşüyor,
Herkes yalnız,
Tutunacak bir dal arıyor,
Sığınacak bir liman be... - 27 Ocak 2009 -- Şehirler (0)
Her şehrin yüzü başkadır,
Hüzünlerini sakladığı kuytuları vardır
Umutlarını güneşin son ışıklarıyla kaybeder
Gecenin karanlığını şahit tutar gözyaşlarına
Sokak başlarını tutar hatıralar
En ... - 17 Ocak 2009 -- Kelimeler (0)
Kelimeleri hapseden benim sanırım
onları serbest bırakırsam sanki
bütün büyü bozulacakmış gibi
ama duvarlarımı da zorluyorlar çıkmak için
kararsızım gelgitler gibi
yazmakla yazmamak arasında gid... - 16 Ocak 2009 -- Git me (0)
Sessizliğin git der gibi,
Yokluğunla gecen her dakikada,
Benden gidişini izliyorum sessizce..
Tekrar tekrar…
İçime akan yaşlar kurudu.
Git diyor sessizliğin inatla,
Gidemiyorum öylece susuyorum....
Son yorumlar