Elimdeki kitabı, evirip çeviriyorum. Altını üstüne getiriyorum. Okuyorum, inceliyorum. Kitabın adı: Alya, sevgilim ve ben. Tabi ki anladığınız gibi, bu kitap Ayşe Arman’ın başımıza patlattığı yeni kitabı.
”Ayşe Arman’ın bilmediğimiz, tanımadığımız, önümüze sunulmamış yanı yeri kalmadı gibi. Ama kadının yazdıkları yetmemiş gibi, bir de ısrarla gözümüze gözümüze dürtüyor artık her halini, resimli roman gibi. Sanki sadece o anne oldu bu hayatta, sanki kocalar sevgili olmaya ısrarla devam ediyor da, bu kadın da kime neyi ispat ediyor ki” diye düşünmüyorum iyi mi?
Bir başka açıdan bakıyorum. Belki de önce onun penceresine koşmayı akıl ediyorum. Çünkü, biri bir şey yaptıysa, vardır bir sebebi. Anlamaya çalışmak kötü bir şey değil tabi ki.
”Benim hayattaki en büyük başarım, böyle bir aileye sahip olmak” diyor. Herkesin bir ailesi olduğu halde, aile olmanın unutulmuş önemini tokat gibi vurguluyor. Aile olmanın bir kadının marifeti olduğunu ulu orta gözler önüne sunuyor. En samimi, en sahici hallerde mutluluğun saklı olduğuna sanki dikkat çekiyor. Kadınlığını unutmadan anne olabilmeye parmak basıyor. Bir erkeği erkek yapanın da, bir erkeği erkek hissettirenin de bir kadın olduğunu cümle aleme kafa tutar gibi o yalın resimlerle haykırıyor.
Sahiplenme, ait olma ve ailesini yüceltme duygularını alkışlıyorum. Çünkü, her güzellik de, iyilik de, mutlu yarınlara yatırım yapmak da, o küçücük çekirdek ailemizden geçiyor. Kim ne derse desin, ne kadar yadırgarsa yadırgasın, ben Ayşe Arman’ı ”Aile olmanın önemini” o yada bu şekilde herkese hatırlattığı için tebrik ediyorum.
Aile olmak
1 Yorum yapılmış
Sayın yorumcu, yorumunuz değerlidir, lütfen düşüncelerinizi bizimle paylaşınız. Yorumunuzu yazmadan önce aşağıdaki uyarıları okuyunuz ve yorumunuzu yazarken lütfen küçük harf kullanınız.
Bay Gri.com'da yer alan okur yorumları yorumları yazanların görüşüdür, okur yorumlarından baygri.com sorumlu tutulamaz. Bay Gri.com'da yer alan tüm resimler ve marka logoları sahiplerine aittir. Bay Gri.com'da bulunan yazı, video, fotoğraf veya yorum ile ilgili şikayetiniz varsa ve yazacağınız yorum konu ile alakalı değilse lütfen iletişim formunu kullanarak bize ulaşın.1.Tamamı büyük harflerle yazılmış ve yazım kurallarını ihlal eden yorumlar onaylanmaz.
2.Küfür ve hakaret içeren yorumlar onaylanmaz.
3.Yorumunuzun onaylanması için geçerli bir e-posta adresi yazınız.
4.Yorumunuzda sonradan pişman olacağınız kişisel bilgilerinizi paylaşmayınız.
5.Yazdığınız yorumu onaylanmak zorunda olmadığımızı unutmayınız.
6.Yorum yazarken mümkün olduğu kadar pozitif olabilirsek, ortamı germemiş; bir hoşluk, bir sinerji, bir güzellik oluşumuna katkı sağlamış oluruz.
Yasal Uyarı: 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu uyarınca tüm haklarımız saklıdır. Sitemizde yayınlanan tüm içerikler, alıntı yapılan sayfaya aktif link verilerek kullanılabilir. Bu kurala uymayanlar hakkında hukuki yollara başvurulur.
Kafiyesiz Duygular (Sakıncalı Şiirler) Facebook Sayfası...
Mart 29th, 2010 on 19:06
bu kitabı raflarda gördüğümde ilk tepkim enteresan bir kadın sanki bir onun ailesi var,sanki bir o mutlu demiştim.ama daha sonra aklıma fotoğraf çekmeyi ne kadar çok sevdiğim geldi.özellikle de kalabalık aile yemeklerinde çekilen fotoğraflar gibisi yoktur benim için.herkes biraradadır,herkesin yüzünde gülücükler,evin içini inleten kahkahalar,tadına doyulmayan tatlı bir sohbet.hani keşke hiç bitmese dediğimiz anlar…sonrasında bir yakınımız geldiğinde o gün o tatlı sohbette çekilen fotoğrafları gösterme isteği.kıskandırmak için ya da bak biz mutlu bir aileyiz demek için değil.sadece mutluluğumuzu paylaşmak için.sanırım Ayşe Arman da bunu yapmış kitabında.