Volkan Konak’ın show tv’de yaptığı programı büyük keyifle izledikten, “feriğim” başta olmak üzere bir çok şarkıya eşlik ettikten sonra yolculuk için hazırlanmaya başladım.
Ankara coğrafyasının Batıkent yerleşim biriminde faaliyet gösteren Acity Outlet Alışveriş Merkezi ile mailleşmelerimiz sonucunda; sunduğum projenin detaylarını görüşmek fikir alışverişinde bulunmak için 19 Şubat cuma gününü cumartesiye bağlayan gece Kamil Koç Turizmin 03.00 saatinde Ataşehir’den hareket eden otobüsünün beş numaralı koltuğunda Ankara’ya doğru yola çıktım.
Bolu’da verilen 30 dakikalık molada, mola yerinde satılan kitapların arasında her cuma günü baygri.com’da yazan değerli abim, ünlü araştırmacı-yazar Ogün Deli’nin “Kemiksizler” adlı kitabını görmem güzel bir tesadüftü. Cumartesi sabahı 9′da Ankara’daydım.
Ankaray ile Kızılay’a kadar gittim Kızılay’da metroya aktarma yapıp Batıkent istikametine giden metroya bindim. Tabi bu anlattıklarımı Ankaray’a ilk bindiğimde yanımda oturan ve Batıkent’e nasıl giderim? sorusunu sorduğum kişinin yardımıyla yaptım. Neyse uzatmayayım, Acity Outlet Alışveriş Merkezine gittim yavaş yavaş tüm katları dolaştım, ziyaretçi profili hakkında notlar aldım, bazı mağazaların ve standların çalışanları ile görüştüm, en sonunda yönetimden Nurcan ve Tuğba hanımlarla görüştüm. Sonuç olarak projemi gerçekleştirmem için gerekli olan alan konusunda oldukça yoğun uğraşmamıza rağmen ne yazıkki ortak noktada buluşup, anlaşma sağlayamadık. Haliyle üzüldüm bu üzüntüyle biraz daha alışveriş merkezinde dolaştım bir kahve içtim ve çıktım.
Alışveriş merkezinin önünde “İstanbul yolu” denilen yolun üzerindeki üst geçitten geçerek, Ankamall alışveriş merkezinin olduğu yere giden bir otobüse bindim. Ankamall’ın önündeki otobüs durağında inip birazda Ankamall’da dolaştım ve İstanbula’a geri dönmek için metroya binip tekrar Kızılay’da Ankaray’a aktarma yapıp Aşti’ye (Ankara Şehirler Arası terminal İşletmesi) doğru yola çıktım.
Ankaray’da günü düşünürken yanıma gülerek gelen birini gördüm, sabah “Batıken’e nasıl giderimi” sorduğum kişi gülerek bana doğru geliyordu, çok acayip bir tesadüftü, kendiside; “abi sanırım işlerini hallettin dönüyorsun ve bu anlamlı tesadüfe kayıtsız kalamam, seni ben yolcu etmeliyim” dedi.
Anlattığım tesadüflerdeki kişinin adı İsmail’di.
İsmail 16 yaşında, Erzurum doğumlu ve ailesi Erzurum’da yaşayan, kendisi lise 2′de okuyan ve okumak için Ankara’da yurtta kalan, tertemiz çok zeki bir genç adamdı. Çok samimi geçen sohbetten sonra, yazışmak için sözleşip vedalaştık, ben İstanbul otobüsüne bindim, o kaldığı yurda doğru yürüdü…
Bu arada, okumaya daha önce başladığım Ömer Zülfü Livaneli’nin hayatını anlattığı “Sevdalım Hayat” kitabıda Ankara seyahatimde yanımdaydı, kendisine büyük sevgi beslediğim Ömer Zülfü Livaneli’nin roman gibi hayatını sindire sindire okuyorum, şuanda 227. sayfadayım kitap bittiğinde yorumlarımı ayrıca yazacağım.
Son yorumlar