Elime yapışan elin sahibine döndüm yüzümü. ”Allah aşkına sen yaparsın Aslı Hanım, gözümü yummadan asker yap şu oğlumu” diyen annenin, o an elini elimde değil yüreğini yüreğimde hissediyorum. ”Zihinsel engeli olanları askere almazlar ki” diyemiyorum. ”Söz!” diye geri dönüşü olmayan, söz bir Allah bir diye inandığım o iddialı laf çıkıyor ağzımdan.
 
Araştırmaya başlıyorum. Komutanlara ulaşıyor, bilgi alıyorum. Ve engeli olan evlatların 1 günlüğüne asker yapıldığını öğreniyorum. ”Söz” demek o kadar kolay olmamalı. ”Söz” verdi mi insan ölümüne yerine getirmeli. Okulumda, askerlik yaşına gelmiş, hatta yaşını geçirmiş bütün evlatların listesini çıkarıyorum. Beden ve ayak numara ölçüsünü istiyor benden askeriye. Ailelerinden almama rağmen bir terslik olmasın diye hiç büyümemiş ve büyümeyecek olan o koca adamları evirip çevirip ölçülerini bir kere de kendim alıyorum. Benden tüm istenenleri derhal temin ediyor, eksiksiz listeler halinde kendilerine ulaştırıyorum.
 
Ve gün alıyorum. Bir de bir emir geliyor, uymam isteniyor. ”Yemin törenine gelecek olan asker ailelerinden, klasik eski annelerimizin örttüğü türden başı kapalı olanlar sorun değil ancak türbanlı kimseyi getirmeyin, sorun yaşarsınız” deniyor. Bütün asker olacak zihinsel engelli evlatların annelerini topluyorum. Onlara ”o gün sabah erkenden evlatları Askeriyeye bırakacağımızı, onların orada sağlıklı askerlerimizle hazırlık yapacaklarını ve istenen saatte orada olmamız gerektiğini” söylüyorum. Bir de bana gelen emri üzerine basa basa kendilerine iletiyorum. Başı kapalı velilerimizden, ”Eğer asker öyle istiyorsa, o gün başımı bile açarım. Benim evladımı bir günlüğüne de olsa asker yapacaklar ya, Allah askere zeval vermesin” diyen bile oluyor içlerinden.
 
O sabah, sözümü yerine getirebilme huzuru ve kendi oğlumdan önce diğer oğullarımın askerlik yemin törenlerine katılacağımın heyecanı ile kendimi bir başka ANNE hissediyorum. 
 
Asker, öyle bir hazırlanmış ki, öyle bir yemin töreni yapılıyor ki, daha önce sağlıklı evladını askere göndermiş olanlardan eksiksiz bir tören izlediğimizi duyuyorum. Muhteşem bir törenin şahidi olurken, tören boyu gözyaşlarımı tutamıyorum. ”Söz” verdiğim, bir annenin yüreğine hizmet ederken, bir çok annenin de kalbini kazanıyorum. Aileler için hazırlanmış olan kokteylde komutanlara defalarca teşekkür ediyorum. O günkü mutluluğumun paha biçilmez bir duygu olduğunu ruhumda özümsüyorum.
 
Ve günümüze gelince, Başbakan’ın eşinin GATA’ ya alınmadığını basından öğreniyorum. Başbakan’ın, ”Peki bunun yapılmasına müsaade eden irade dürüst davrandı diyebilir miyiz, özgürlükçü diyebilir miyiz? ” sözüne ben kendi adıma ”Evet” cevabını gönül rahatlığıyla veriyorum. Çünkü, asker başı anneannelerimizin örttüğü klasik örtüye hiç bir yasak getirmiyor. Askerin inanca saygısı var. Asker’in siyasi simgeye tahammülü yok. Ben yaşadım biliyorum.

İlginizi çekebilir

  • 18 Mayıs 2010 -- Toplu taşıma aşkları (0)
    Trende, tramvayda, otobüste, Minibüste ya da her neyse... Sağa-sola bakınırken görürsün onu. Yolculuk boyunca bakışırsınız. Yıllardır tanışıyormuşçasına... Ama cesaretini toplayıp konuşamazsın on...
  • 22 Nisan 2011 -- Şimdi bendeki sen kanıyor kadın (1)
    aşkı tetikleyen istemler durdu… dudağım; iki dakika öncesini hatırlamayan fahişenin ezbere sevişi gibi, öpüşünü unuttu… kaygılarım vedaya attığın ilk adımda ilti-haplandı… ey sağ ayak serçe par...
  • 01 Ağustos 2010 -- Tebeşir (8)
    Hani, dediğim dedik insanlar vardır. Karşı tarafı dinlemezler. Ben de dediğimi diyorum ama karşı tarafı da dinliyorum. Tamam, herşeyi can kulağımla dinlediğimi söylemiyorum. Çünkü, her konuşma, dolu g...
  • 06 Nisan 2011 -- Çorap önemlidir :) (0)
    Haftasonu arkadaşımın düğünü için il sınırlarımın dışına taştım. İş çıkışı bindiğim otobüsle yaptığım 6 saat yolculuktan sonra sabah 3 sularında peltim çıkmış bir halde uykuya dalmışım. Sabah kuzenim ...
  • 01 Kasım 2011 -- Adalet Dediğimiz Şey… (0)
    41 Yaşındaki Müzeyyen Yanık (Baş) Ekim 2010 tarihinde eski bir sabıkalı olan Harun Baş ile evlenir. Evliliği boyunca şiddet görür ve daha fazla dayanamayarak  memleketi Kastamonu ya kaçar. Abana' da b...
  • 30 Ekim 2009 -- Pastadan, Atatürk heykeli çıkarmı? (0)
    Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunun 86. yılı dolayısıyla Dolmabahçe Sarayı’nda verilen resepsiyonda pastanın içinden, bal mumundan yapılmış ve halkı selamlayan Atatürk heykeli çıkartan zihniyete ne di...