şimdi burada olsa…
konuşmadan,
dakikalarca bakışsak dedinmi hiç?
merak ediyormusun,
bugün ne giydim,
nerelere gittim?
acaba…
seni özlediğimi düşünüp,
iç çekiyormusun?
seni bilmem ama,
ben bunları yapıyorum.
geceye gülüşünü katıyorum,
en güzel yerinle süslüyorum,
düşüncelerimi.
bıkmadan her gece,
duyguların en rafinesini,
yoğuruyorum…
fakat yetmiyor,
olmuyor,
olamıyor,
ihtimallere tutundukça dibe çekiliyorum,
azar azar bitiyorum.
ve artık,
ve sonunda,
ve işte gidiyorum.
sana,
biraz isyan,
biraz pişmanlık,
gizli öznesi ben olan cümleler,
ve
sonu yoruma açık bir öykü bırakıyorum.
sana,
gecelerimden kusmuş uykular,
ıslanamadığım yağmurlar,
azıcık gurur,
hayal kurmana yetecek kadar anı,
rüyalarını boyaman için,
mavi hariç tüm renkleri
bırakıyorum.
artık
gidiyorum,
dikkat et kendine,
aklım sende kalmasın.
soğuk su içme,
pervasız uyursun sen
üstünü ört,
kapıyı kim o demeden açma,
ve
lütfen ağlama…
noktayı sana bırakıyorum
en sona koyarsın.
elveda…
Kasım 5th, 2010 on 15:32
tekrar okudum ve gördüm ki her okunduğunda başka bir noktada buluyor insan kendini…ne kadar insancıl düşünceler bugün ne giydiğini de ne yaptığını da merak ettim evet hatta bastığın yerleri bile kıskandım sezdirmeden sana diye bir karşı söylemde bulunmak geliyor içinden insanın.
çok güzel yazıyorsunuz baygri okumayan bu şiirlerden habersiz yaşıyor çok şey kaçırıyorlar diye düşünmeden edemiyorum.
Haziran 23rd, 2010 on 04:33
bu nasıl bir şiir böyle cengiz bey.ben biraz sizin eski şiirlerinizi kurcalayayım
Haziran 23rd, 2010 on 05:05
Nisan 26th, 2010 on 10:26
desenize bana mavi yok..olmadı bu ben de mavi istersem ne olacak ..savaşmadan sevişenlere ters bu şiir:)))yine de yine harika
Nisan 26th, 2010 on 21:09
Eyvallah Zuhal…
Nisan 27th, 2010 on 12:16
Savaşmadan sevişenler olmasa, şiir diye bir şey olmazdı ki be Zuhal’ciğim
)))
Nisan 26th, 2010 on 07:04
Cengiz bey bu ve bir adam peşinden bakar adlı iki şiirinize de bayıldım..Ben şiir okumayı pek sevmem açıkcası ama beni aldı götürdü bunlar bir yerlere..Teşekkür ederim..Kaleminize sağlık..sevgiler..
Nisan 26th, 2010 on 21:10
Beğenmenize sevindim Aytaç hanım teşekkürler.
Şubat 16th, 2010 on 10:28
Böyle ayrılık olmaz, böyle yalnız kalınmaz…Siz elvada diyerek son noktayı koymuşsunuz…Cengiz Aydın şiirleri severek okurdum olmuştum, son şiirlerinizle bağımlısı oldum başka ne diyebilirmki…
Şubat 15th, 2010 on 14:01
Mavi’nin barış, sevgi ve dostluğu çağrıştırdığını düşünerek mi?diğer renkleri bırakıp onu bırakmadınız? Eğer öyleyse Elveda son nokta.
Şubat 15th, 2010 on 14:04
Mavi bünyemde barınan ve bulunan bir renk, sadece onu kendime aldım
Şubat 14th, 2010 on 19:13
şiirinizi okudum ve en son şunları düşündüm istemeden de olsa sıraladım içimde ”ben yatıyorum sende yat işlerin bitince ışığı kapatmayı unutma açık kalmasın gece”.. ben gidiyorum derken bile ben hala seninleyim gibi birşey bu…yüreğinize sağlık Cengiz bey.
Şubat 14th, 2010 on 20:02
analiz ve yorum için teşekkürler Ebru.