Ben,
Çankaya Tepesi’nden Eskişehir’i seyreden,
Yaşlı bir çınar ağacıyım.
Gövdemde kalpler,
Kalplerin içinde baş harfler
Ve içinden geçen oklarla beraber,
Nice sevdaların yazılı kanıtıyım.
Gölgemde buluşur aşıklar,
Söz verirler birbirlerine.
Ama çoğunu tutamazlar.
Sırf bu yüzden,
Nice ayrılıklar gömülü gölgemde.
Nice umut, nice pişmanlıklar…
İlginizi çekebilir
- 29 Şubat 2012 -- Deprem (0)
Bingöl’de, Mayıs 2003 depreminde kurtarma ekibinde görevli olarak bir okul pansiyonunun enkazında "can" arıyordum, arıyorduk. Zaman geçtikçe cesetler çoğalıyor, cesetler çoğaldıkça direncim, direncimi... - 29 Şubat 2012 -- Dil Kanatır (0)
Konuşmadığım zamanlarda daha iyi ifade ettim kendimi. İki dudağımın arasından ne zaman bir cümle çıksa tam bir kıyamet alameti gibiydi. Çünkü bilirim ki benim dilim çok ağır. Öyle bir an gelir ki hesa... - 01 Mayıs 2009 -- Bilge Arı (0)
Arı sokması sivri sinek sokması gibi değildir, arı tarafından sokulmuş çoğu insanın aklında acısı kalır, belkide bu; arı'nın üstüne gidin, inceleyin gibi bir işarettir bilemeyiz, ben biraz araştırdım... - 23 Eylül 2009 -- El öpenleriniz çok olsun (0)
Nerede olursak olalım, bayram bizde bir gece önceden eşimi ertesi gün bayram namazına gönderebilme şirinliklerimle başlar. Gitmediğini hiç bilmem ama neden bilmem sanki gitmeyecekmiş gibi ille bana na... - 12 Eylül 2011 -- 12 Dev adam (0)
12 dev adam an itibariyle avrupa şampiyonasından elenmiş bulunmakta. Bu sizler gibi benimde hayallerimi süsleyen, attığı her şut potaya giren, girmese de teğet geçen bir takımdan uzak bir görüntü çize... - 01 Temmuz 2010 -- Arkadaş mı Sevgili mi Arkadaş-Sevgili mi? (4)
Daha önce hiç dikkatinizi çekti mi bilmiyorum ama çağımızda insanlar artık arkadaşlarıyla sevgili gibi davranıyorlar.
Hani büyükler der ya bizim zamanımızda bu şekilde olsaydık keserlerdi bizi, hak...
Nisan 11th, 2010 on 19:23
yorumlarınız için teşekkür ederim.Burcu hanım o yaşlı ağaç benim.Bugüne kadar hiç kavuşmalara şahit olmadım
Nisan 6th, 2010 on 11:16
Sevgili Okan,
Ağaç gövdelerindeki harfleri, kalpleri hep doğaya bırakılmış kanıtlar olarak algılamışımdır. Hep ilgimi çekmiştir. Ve hep merak etmişimdir, acaba kavuştular mı?
Güzel şiir…Yüreğinize sağlık.
Nisan 6th, 2010 on 08:48
kim bilir belki de o ağaç nice ayrılıkların değil de nice kavuşmaların şahitliğini yapmıştır. bu kadar umutsuz olma aşkın bittiği yerde yeni bir aşk doğmuştur mutlaka.