Herkesin sınırları var, kuralları bir de. Huyu, suyu elbette. Ama ben de bir tuhaflık var. Sınırlarım hem keskin, hem pamuksu.
Kurallarım ise hem deliksiz hem kusurlu. Bir bak, huysuzun önde gideniyim. Ters yüz et, huyum da bir uyum var ki, dersiniz ”Ders almalı, huyluların en huylusu bu”. Bu ne şimdi, neden hep uçlardayım ki. Neden, bir tavan bilirim bir taban. Yok mu bunun bir ortası, yok mudur bir arası deresi.
Herkesin her haline hem çok saygım var, hem hiç umrum yok mesela. Sor bana, bilmem, konu komşuyu. Yani kimseyle ilgim yok, ayıp sayarım burnumu sokmayı. Ama dön öbür yanıma konu komşu derdini bana konuştu mu, a-haa işte olduu, yok bende uyku. Çoğu ifritim, saçmaladıklarıma. Çoğu da hastayım bayılıyorum, seçmelerden saçmalarıma. Ben ki, otokontrolün kralına hükmederim. Ama çevir beni, otokontrol de ne? Otosu kusur kalsın, zaten kontrol hak getire.
Az önce bir sineğe takıldım. Yani ben sineğe takılmışken, sineğin yağının hesabında kendimi buldum. Mutlaka bilirsiniz, minyondur diğerlerine göre, dediğim bu tür sinek kısmı, serseri hatlar çizer hani. Bu sinek hep ”vınnn” bir o yana ”vınnn” bir bu yana hem dingin uçuşlardadır, hem de seri. Hatta, sanki yer çekimi yokmuşcasına, hani inadına inadına, ya tavana yakın uçar, yada tavanda. Olmadı yapışır tabana. Yani, kafasına göre takılıp uçmakta. Karışamazsın, pervasızın teki o sinek, gelmez araya dereye, ortaya. Baktım da birbirimize benziyoruz şaşılacak tuhaflıkla. Hadi çek ortaya, yok gelmez o ille ya yere yapışıp ”vınzzz” layacak yada tavana yakın ”vın vın vınn” layıp, uçacak. Tıpkı benim gibi. Ortalamayı bilse de kullanmıyor. Gerek yok, sayıyor. Ya toplayıp, çıkarıyor. Ya çarpıp bölüyor. Ama kullan matematiğini bul ortalamayı, ”Hadi lenn” vızıltısında, o da, ben gibi. ”Varsa vardır yoksa yoktur” a getiriyor her işi.
Kendi tabiatımın ve eko sistemimin, bir sinekle eş değer oluşunu ben hem komik, hem iğrenç buldum. Hem ”ığğğ” oldum, hem de ayılıp bayıldım hayran oldum. Ve bundan böyle, bütün sineksavarlara savaş açıyorum…
Temmuz 10th, 2010 on 13:50
Aslı hanım,tavan ve taban ;ortası daha kötü,insanın kendi ile bu kadar barışık cümleler kurması ise ayrı bir güzellik, hepimizin yaptığı bir şey aslında meraklıyız ama değiliz,”otosu kusur kalsın .zaten kontrolü hak getire” ,benzetme ne olursa olsun kendi kaynağınızı kullanmış olmanızda cok cesurca ve samimi. cok keyifli bir yazı okudum,teşekkür ederim, kaleminize sağlık…
Temmuz 10th, 2010 on 19:41
Sevgili Murat,
Sinek yada böcek farketmiyor benim için işte. Bilen bilir eski yazılarımdan, leopar olmuşluğumda vardır arada, maymun da(Fotojenik leopar aranıyor,yazım mesela)…
Herşeyde insanın kendini bulabilmesi hem güzel hem komik geliyor bana.
Siz de benim, çok keyifli bir yorum okumama sebep oldunuz. Ben de size teşekkür ederim.
Temmuz 10th, 2010 on 23:50
Siz söyledikten sonra o yazınızı da buldum ve okudum -tabi onu bulana kadar bir çok yazınıza da takıldım hepsi ayrı güzellikte …:) -fotojenik leopar aranıyor yazınız çok komik ve eğlence doluydu belirtmeden geçemeyeceğim..kaleminize sağlık
Temmuz 11th, 2010 on 04:33
Sevgili Murat,
Zaman ayırıp, zahmet buyurup yazımı ararken diğer yazılarıma takıldığınız ve beni okuduğunuz için teşekkür ederim.
Temmuz 14th, 2010 on 00:30
ne demek Aslı hanım ,sizin iyi ve güzel yazılarınızın takipcisi olacağım.. .
Siz bu kadar iyi analiz adip,o yazıları büyük bir keyifle yazma zahmetine giriyorsunuz ,alt tarafı bizim okumamızmı zahmet olacak ,biz hazırcıyız..:) bizim işimiz daha kolay:))
ayrıca güzel olan herşeye,herkesin zamanı olmalı,sağlıcakla kalın
Temmuz 10th, 2010 on 13:34
Sağolun Bige hanım, Allah sizin de iyiliğinizi versin.
Güzel yorumunuz için, Teşekkür ederim.
Temmuz 10th, 2010 on 11:29
allah iyiliğinizi versin aslı hanım ,kim kendini sinekle karşılaştırır .tabiki siz.keyifle okudum yazıyı .çok şekersiniz çok:)vee çok eğlenceli….