Dün gece biraz rahatsızlandım bugün oruçlu değildim haliyle. Nedenine gelirsek eğer, hepsi zeytinyağlı sarmaların suçu yok yok vazgeçtim hepsi benim sarmaya olan zaafımın suçu.
Karşıma geçip sevdiğin adam mı yoksa zeytinyağlı sarma mı diye sorsalar, “Ne var bunda bilemeyecek tabiki zeytinyağlı sarma” derim.( regal reklamlarına mı benzedi bu söylediğim ne aklımı seveyim aklımı 
) Kısacası bir tencere değil iki tencere de olsa yerim şuursuzca. Ayıptır söylemesi canım isterse pek güzel de sararım incecik, kalem gibi. Ama içeriğinde nane ya da maydanoz oldu mu sinirlerim bozuluyor hiç sevmiyorum hiç!
Annem sağolsun bir tencereye biraz dolma, biraz da sarma yapmış. Her şey su içmek için buzdolabının kapağını açtığımda oldu. Bir tencere sarma ile karşıkarşıya gelmek çok heyecan vericiydi. Köpek olsam kuyruk sallar durumdaydım sevincimden. Tencereyi dolaptan çıkardım sarmaları güzelce yedim. Akşam yemeğinde yarım tabak yemeği mızıklana mızıklana yiyen ben bir bakmışım tenceredeki bütün sarmaları mideye indirmişim. İnsanım sonucunda sanırım ufak çapta mide fesadı geçirdim Sanki birisi karnıma bir iğne batırsa balon misali patlayacak gibiydim. Fazla yemenin bünyemde yarattığı mide bulantısına rağmen yüzümde saçma sapan bir mutluluk ifadesi. Evet hepsini ben yedim başardım der gibiydim.
Sonrasını tahmin edersiniz sabahı zor yaptım. O yüzden de gün içinde kafam pek kalkmadı. Zaten gün içerisinde oruçlu gibiydim hiçbir şey yiyecek halim yoktu. Akşam arkadaşım iftara davet etti ona bile gidemedim. Akşam iftar sofrasına oturduğumuzda ise annem yemekleri servis ediyordu. Baktı tencerenin içinde sarma yok. Herhalde herkes dolabın kapağını açıp kapattıkça sarmaları da görünce yedi diye düşünmüş. Ben tabi hiç çaktırmıyorum durumu. “Elifcim sen sarmalardan yedin mi kızım” dedi. “Yedim ama sanki bir şeyi eksik gibiydi sanki kıvamında bir sorun var gibiydi oruçluyken yaptığın için olsa gerek. Yine de süperdi ellerine sağlık annem” dedim ve konuyu değiştirmeye çalıştım. Ama işe yaramadı. “Ben hiç tadamadım yemişsiniz sarmanın hepsini” dedi annem. Herkes birbirine baktı masada “sarma mı? ne sarması? nerede sarma?” diye birbirlerine sormaya başlamışlardı ki sonra bütün bakışlar üzerime yöneldi “aaa yediğimde gözünüz mü var sizin? Ne kadar ayıp 3-5 sarma yedim diye ne bakıyorsunuz garip garip”. Kardeşim başladı “Akşam yemek yediremiyoruz bütün sarmayı yemeyi nasıl becerebiliyorsun pes valla abla” diye söylendi. Başladım hemen “ablaya pes denilmez çok ayıp! ya zaten yeseniz anlardınız sarma gibi olmamış tabi ama yine de çok güzeldi keşke tadabilseydiniz sizde.” Babam ise “bıraksaydın da ona biz karar verseydik nesi eksik nesi fazla olmuş diye” dedi. “Ama biliyorsunuz işte sarma görünce dayanamıyorum. Bir sarma iki dondurma dedim mahçup mahçup” İçimden ise gülüyordum hıznırca. Babam gülmeye başladı. Babam gülünce benim yanakta, çenede, omuzda ne kadar gamze varsa hepsi birden coştu bastım kahkahayı “Ay ben size sararım kıyamam kuzucuklarıma” dedim. Bu kez annemde gülmeye başladı “ya eminim sararsın sen bize sarma. Ben sana bir saracağım ya hadi hayırlısı bakalım sarma canavarı” dedi.
Neyse ki bu kez ucuz atlattım.Kesin bir intikam çanı çalar yakında karşıma geçerler artık bilemiyorum neler yerler neler. Benim annem öyle diğer anneler gibi kıyamam kızıma da yedireyim diyen annelerden değildir. Eğer ki ders alacaksam yaptığımdan cezası nettir, borcum kesilir. Ne tarz bir tuhaflık yapacak bekliyorum bakalım. Yaparsa aktarırım. Ama olsun yine de benim annem bir melek
Ağustos 27th, 2010 on 20:19
Bizim ailede sarma niyeyse hep bir muzurluk ister, kim daha fazla yerse o galiptir oyunda. Oyunun fazla kuralı yoktur. Annem başlattı sanırım. Bize o tadı aşıladıktan sonra yapacak bir şey kalmadı biz kardeşlere ve tabi torun Elif’e ne yapasın genlerinde var. Unutmadım bana telefon açıp sarma yiyoruz diye beni kahrettiğiniz günleri.Ablama söyleyeyim de sağlam bir intikam alsın
Ağustos 27th, 2010 on 20:41
bakıyorum da ezeli rakibim yorum yapmış
hep anneannemin yüzünden dayıcım ya nasıl da güzel yapıyor sarmayı.yazlıktan bir gelsin de sardıyayım yine 
bu arada benim eğlencem bu sarmayı öyle tek başına yemek anlamsız illa seni arayıp kızdırmam lazım 
seviyorum seni:D
Ağustos 25th, 2010 on 06:22
Öyle bir anlatmışın ki valla ağzım sulandı
Ağustos 25th, 2010 on 15:23
Bak şimdi benim de canım istedi
)
not:Allah gözümü doyursun