Nasıl da çabuk geçti koskaca ramazan. Bayram geldi çattı. Evler daha bir özenle temizlendi, şekerlikler doldu, kolonyalar alındı, ikram için tatlılar yapıldı, kapıya gelen çoçuklar için çikolatalar alındı. Her şey hazır bir giyinip süslenip misafirleri beklemek kaldı.
Bayramlara aşık birisi değilim açıkçası. Kendime yakın hissetmediğim ve normal şartlarda hiç görüşmediğim uzaktan bile daha uzak olan akraba ziyaretleri beni biraz kasıyor. Beni her gördüklerinde “Ay sen ne olmuşsun serpilmişsin, evlenecek yaşa gelmiş Pervinciğim bu, tü tü tü maşallah yavrum. Ee artık sıran geldi evlendirelim seni” demeleri bir yana, annemin verdiği cevap diğer bir yana “öyle oldu teyzesi. Ee doğan büyüyor.” O sırada anneme imalı bir gülücük atıyorum ve İçimden beni bir türlü everemeyen teyzeye bakıp “of teyze kaç yaşına geldin her sene aynı geyik, her sene aynı şamata. Ben bıktım sen bıkmadın valla. Neyse cenaze törenlerinde de ben senin yanına gelip hadi bakalım bebeğim sıra sana geliyor diyeceğim” O kısımda annem bana bakıyor ben anneme alttan alttan gülüyoruz keyfimiz yerinde
İşte ben tam da bu yüzden bayramları en sevdiklerimle geçirmeyi tercih ediyorum. Dayım, kuzenlerim, biricik sultanımız anneannem, teyzoşlarım onların eşleri ve tabiki kendi çekirdek ailem hep birarada oluyoruz bayramlarda. Bizim aile biraraya geldiği vakit sit com tadında bir şey oluşuyor bulunduğumuz ortamda. Her kafadan çatlak bir ses çıkıyor. Bayramın ilk günü evdekilerle bayramlaştıktan sonra anneanneme yapılan ziyaret bambaşka hiç utanmıyorum geldim 25 yaşına hala harçlık alıyorum ama sonra benden 1 yaş ve 4 yaş büyük kuzeniminde harçlık aldığını düşününce “hakkım o benim hakkım hakkım” diyorum
Anneannem her zaman “işinizde olsa, evlensenizde siz benim yavrularımın yavrususunuz ondan ben hep size gönlümden geçtiğince, elimden geldiğince harçlık vereceğim adettir adet” der
Ben böyle adete kurban olurum
Neyse lafı fazla uzatmayayım ramazan bayramınızı içten bir şekilde kutluyor; çok büyüklerimin ellerinden, orta yaş büyüklerimin yanaklarından, çocukları ise mümkünse yerde yuvarlanıp güreşmek suretiyle mıncırıyorum. Hepinize mutluluk ve huzurla geçireceğiniz bir bayram diliyorum.






Eylül 9th, 2010 on 11:21
Hoş bir yazı olmuş Elif Hanım ) Bu vesileyle Baygri ailesinin bayramını da en içten dileklerimle kutluyorum…Allah hepimize torunlarımızla birlikte nice bayramlar görmeyi nasip eder inşallah
Sevgilerle…
Eylül 12th, 2010 on 17:38
iyi bayramlar Sinan Bey