Uzun zamandır böylesine huzurlu uyanmamıştım. Belki de aylar sonra ilk defa gülümseyerek açtım gözlerimi yeni güne. Öyle bir rüya gördüm ki, sanki gerçek gibiydi… Konuşmak, dokunmak, içinden ne geçiyorsa söylemek, uzun uzun karşısına geçip onu seyretmek… Her şey öyle gerçekti ki her anını hissettim. Her anı büyüleyiciydi… Çok rüya gören biri olmadığımdan olsa gerek bu rüya baya bir etkiledi ve heyecanlandırdı beni.
Gördüğüm rüyayı hemen biriyle paylaşma ihtiyacı hissettim. Yakın bir arkadaşıma anlattım. Allah başımdan eksik etmesin çok güzel yorumladı sağolsun “Elifcim popon açıkta kalmış bebeğim. Bir dahakine iyice örtün. Mazallah havalar serinliyor. Ortam kötü kolla götü. Bence kabus görmüşsün sen kabus! Hayır neden rüyanda görüyorsun ki onu ne gerek var yani anlamıyorum bebeğim. Görecek başka bir şey kalmamış gibi. İyi bi tarafın uçuklamamış. Ona şükret bence” dedi bana. Ben tabi hemen isyanlarda “Aman sana rüya anlatanda kabahat zaten. Yoruma bak içimi kararttın sabah sabah. Bir daha da sana rüya falan anlatmam. Hıh” dedim arkamı döndüm. Tabi onun hiç umrunda olmadı o ayrı konu.
İşin ilginç tarafı hiç hevesim kursağımda kalmadı yani arkadaşımdan duyduklarımdan sonra. Günü yarıladım hala sırıtıyorum gerekli gereksiz her şeye. Belki gerçekleşmesi imkansız bir şey ama rüyamda da olsa görmek çok güzeldi. En iyisi rüyanız hayrolsun teyzeyi aramak. O anlar benim dilimden. Kadın neleri neleri biliyor benim rüyamı mı bilemeyecek 
Ne diyeyim “Hayırdır inşallah”
Son yorumlar