Eskiden hep eskiyi yazardın ..
Yazma dedim.. Yazmadın.
Şairler yazarlar getirdi seni bu hale.
Çok okuduğundan değil belki çok okunmak istediğinden. Okudum. Ama senin yazdıklarını değil, yazamadıklarını.
Seni okuyup sana söyledim başkasına değil. Sana senden başka kimsenin bilmeyeceklerini söyledim ben.
Bende yazdım ne seni ne eskiyi ne kalemle nede kağıda. Oku diye değil, yalnız kalma diye.
Engelleyemediklerin getirdi seni bu hale.
Kocaman kalbinden belki,belkide göremediğin kocaman dünya. En kötü ihtimalle belkide tanıyamadğın ben, sen engelleyemedin şimdi olmayanları..
Kalp, dünya, onlar, ben, sen.. Engellenen biz !
Bin parçaya bölünüp yazdığım küçük bir not ve ayın 3′ü getirdi seni bu hale..
Sol elimle yazdım, hızlıca, sana ayın üçünden 72 gün sonra.
Yaptıklarım getirdi seni bu hale..
Durup izledim çok, yaptıklarımı yapmadıklarımı düşünüp izledim. Huzurluydun, çok güzel değilsin.Yapabileceklerim geldi aklıma, yapamıyacağım yok.
Sana sölemek istedim, yapamadım. Yapamayacağım yokken yapamadım, uyandıramadım..
Ben getirdim seni bu hale..
Gül bahçeleri, mis kokulu çiçekler değil tabi. Seni seviyorum diyememenin zorluğundaki akşam yemekleri..
Sen getirdin beni bu hale..
Gül bahçeleri, mis kokulu çiçekler değil tabi. Seni seviyorum diyememenin zorluğundaki akşam yemekleri..
Biz getiremedek bizi biz haline.. Halinden memnun herhangi bir çifte..
Sen ve Beniz artık ..
Sen sensiz, Ben bensiz..

Benzer yazılar

  • 10 Ekim 2009 -- Tarçın (0)
    Kimse tanıştırmadı bizi. kendimiz keşfettik birbirimizi. Evimin bir alt sokağında evleri. Her sabah ve akşam, eve gidip gelirken görüyordum kendisini.   Önceleri hiç yüz vermedi. Ama sevgi, ilgi kim...