Söyle bana aklımdan geçtiğin, kalbimi yokladığın her gün senden nasıl vazgeçebilirim? Nasıl yokmuşsun gibi davranabilirim? Artık sevmeye halim kalmadığı gibi, unutmaya da gücüm yok seni… Fotoğraflarımız etrafa saçılmış odanın dört bir köşesinde, kurduğumuz hayaller ise gözünaydın artık hepsi göçebe…
Gözlerim dalıp dalıp gidiyor nicedir. Çoğu zaman bir boşluğa bakarken yakalıyorum kendimi. Sanki boşluğa düştüğüm her noktada sen varmışsın gibi… Ben düşüyorum, sen gülüyorsun… Ben duruyorum, sen ardında ne bıraktığına bile bakmadan koşar adımlarla gidiyorsun.
Gidişin dün gibi aklımda…Şu an hepsi ardı ardına çekilmiş fotoğraf kareleri gibi gözlerimin önünde tek bir sırayla… “Ayrılamam, gidemem, sensiz olamam” deyip birbirimize kalmak için sözler verip, bu sözleri tutamamamızın üzerinden geçen her gün biraz daha nefret ediyorum bizi biz yapan her şeyden.
Bazen alıp başımı gitmek istiyorum. Kimseyi tanımadığım, kimsenin beni tanımadığı uzakta bir yere… Yeniden keşfetmek istiyorum hayatı. Yeni insanlar ve yeni tatlar keşfetmek istiyorum. Maviliklere açılıp ruhumda henüz keşfedemediğim taraflarımı bulmak istiyorum dalga sesleri eşliğinde… Sen olma istiyorum bu yolculukta içimde. Bencilce sadece kendimi düşündüğüm ve kendimle olduğum bir yolculuk geçirmek istiyorum bu kez. İpini koparan uçurtma misali savrulmak istiyorum sensizliğe rüzgar gücüyle olabildiğince…
İlginizi çekebilir
- 13 Nisan 2011 -- Gel git… (0)
Kelimeler anlamlarından yoksun bırakıldığında, bir zamanlar aşkla yaşanan anlar artık anlamsızlaştırıldığında ve her şeyden önemlisi verilen sözler su gibi buhar olup gözyüzüne karıştırıldığında ah ne... - 14 Aralık 2009 -- Üzüntüyü savmanın bedeli 50 kuruştu (8)
Yazılarımı takip eden okuyucular bilir. (Ay biraz ukalaca buldum bu cümlemi ama başka anlatımı yok işte) Bir alışveriş merkezinde ''Zihinsel Engelli Çocukların Gözüyle'' temalı, fotoğraf sergisine ön... - 25 Ağustos 2011 -- Siktir olup gidelim Pedro (0)
“Kim bu Pedro” diye düşünenleriniz olabilir. Pedro benim kirvem; tüm kesiklerimde yanımdaydı. Gece yarılarında gece yaralarına yara bandı olma konusunda da ehildir.
Yazının devamında Pedro ile dert... - 21 Şubat 2012 -- Seçkin beylere (0)
Otobanlarda trafik sıkışıp ağır aksak ilerlerken etrafınızda satıcılar bir mantar gibi hemen bitiverir. Ben, şimdiye kadar bu satıcıları daha çok yiyecek- içecek, çeşitli telefon ve araba aksesuarları... - 27 Kasım 2010 -- Onunla uyuyup, onunla uyanmak (0)
O uyurken yanağına küçük bir öpücük kondurup, parmak uçlarında onun yatağının karşısındaki koltuğa doğru yürüdü kadın. Yavaşça kırmızı renk koltuğa sırtını yasladı, bacaklarını kendine doğru çekti ve ... - 20 Temmuz 2010 -- Ter ve terör (0)
Haziran ayında, İstanbul'da ki, Sonisphere Festivalinde, sahne alan Alice in Chains bloğunda, ''Türkler ter kokuyor'' deyince, kıyametler koptu, millet gurur meselesi yaptı. Ee bizim millet haklı. Kal...
Söyle bana aklımdan geçtiğin, kalbimi yokladığın her gün senden nasıl vazgeçebilirim? Nasıl yokmuşsun gibi davranabilirim? Artık sevmeye halim kalmadığı gibi, unutmaya da gücüm yok seni… Fotoğraflarımız etrafa saçılmış odanın dört bir köşesinde, kurduğumuz hayaller ise gözünaydın artık hepsi göçebe…
Ekim 13th, 2011 on 14:35
Ne kendini bırakabilrisin pervasız rüzgarlara, ne yüreğindekini savurabilirsin. Aklında olanı silersin belki ama yüreğinde olanın sadece üstünü örtersin. Öyle bir zaman gelir, öyle bir anda yakalar ki seni açar üstünü gösterir sana kendini. Bir şey yapamazsın. Saklayamazsın onu tekrar, sana acısını yaşattırır ince bir sızı olur içinde, ellerinde bir titreme, dudaklarında bir titreme, bir ateş basar, yüreğin sıkışır, kaçamazsın.
Sen istediğin kadar git uzaklara yüreğinde saklananlar da senle beraber yolculuk yapar unutma…
Ekim 13th, 2011 on 23:23
yüreğimde kalmayı başaranlar sonuna kadar benimle olacaklardır zaten.çünkü yüreğimde kalmayı hak etmişlerdir.gitmesi gerekenler gitmiş,kalmak isteyenler kalmıştır.değer verilmesi gerekenlere değerleri verilmiş,geri kalanlara yol gözükmüştür.
Ekim 14th, 2011 on 13:13
Ben gönderemiyorum kimseyi…Benimle birlikteler her zaman.Bazen bunun hata olduğunu düşünüyorum ama sonra anlıyorum ki hata bile olsalar beni tamamlıyorlar. Gitseler bile geri çağırmıyor muyuz onları zaman zaman. Onları bize hatırlatan bir şeyler yaşadığımızda. Yine gelip oturuyorlar yerlerine. Belki eskisi kadar etkili değil, belki eskisi kadar acıtmıyor, belki eskisi kadar dinlemiyoruz onları ama onlar yinede bizimle birlikte oluyorlar. Bana göre….
Kasım 25th, 2010 on 00:56
Söyle bana aklımdan geçtiğin, kalbimi yokladığın her gün senden nasıl vazgeçebilirim? Nasıl yokmuşsun gibi davranabilirim? Artık sevmeye halim kalmadığı gibi, unutmaya da gücüm yok seni… Fotoğraflarımız etrafa saçılmış odanın dört bir köşesinde, kurduğumuz hayaller ise gözünaydın artık hepsi göçebe…
……………..
“Sen olma istiyorum bu yolculukta içimde. ” demişsinde ben bundan emin olamıyorum. Bir yanım senle olmak istediğini söylüyor, bir yanım senle yapamam diyor.
Yüreğimden geçenleri biliyor gibisin adeta…Çok güzel yazıyorsun. Teşekkür ederim.
Kasım 25th, 2010 on 01:01
Yorumunuz için teşekkür ederim ancak şunu belirtmeliyim ki yorum yaparken kullandığımız isimler ve adresler daha makul olursa yorumlarınız yayınlanır.aksi halde yaptığınız yorum burada yayınlanmaz.umarım demek istediğimi kırmadan ifade edebilmişimdir.teşekkür ederim yorumunuz için muhteşem bey ya da hanım.