Suskunluğumu bağışla dudaklarıma
Ben kör bir çocuk
Her gece günü arayan!

Gün annen var mı senin
Korkmaz mı geceye kaçtığın da
Gün özlüyorum seni
Gece yıldızlarını serdiğin de sineme
Her nefeste batıyorlar yerlerine
Ben kalakalıyorum
İzlerin acımtıraklığın da

Ben kör bir çocuk
Hiç kardan adam yapmamış
Kar nedir anne!
Boşluğa astım kendimi
Ellerim üşüdü
Çocukların parmak uçlarını öpen
Melekler nerede?

Benzer yazılar

  • 29 Ekim 2011 -- Çirkin Çocuk Günceleri –10 (0)
    Saat sabahın altısı ve ben sesinden düşerek uyanıyorum bunca zaman düştüğüm onca boşluk rüyasından amansız iç çekişlerle uyanışlardan sonra bu ilk. Bir sesten nasıl düşülür, ne kadardır yüksekliği. ...
  • 12 Ekim 2011 -- Çirkin Çocuk Günceleri – 9 (0)
    Beni bana bırakma, kaybolurum… Ben oldum, aylarca kendimi aradım bu kalabalık şehirde, bulduğum tüm kitapları okudum, kemanların tınılarını dinledim, ağladım, saatlerce, bazen sabahı öptü tuzlarım ...
  • 12 Ekim 2011 -- Çirkin Çocuk Günceleri – 8 (0)
    Ölmek çoğu kez, kötüdür aslında, dilde bir beddua gibi taşınır ama çoğu kadının gizli düşleri gibi, yastığının altında büyür. Ölmek bir lanet değildir, kimi kazanılan bir ödüldür, ‘’Allah sevdiğini ya...
  • 30 Aralık 2010 -- Siz hiç iki yaşında oldunuz mu? (5)
    Nicedir sesimi duymuyorum... Evet, kendi sesimi... Onca gürültünün arasında onu kaybettim galiba. Ondan mı artık kendime kaçamayışlarım. Hayallerimin de ipi kaçtı. Yalın ayak güleç bir çocuğa bürünmey...
  • 22 Aralık 2010 -- Çirkin Çocuk Günceleri – 7 (1)
    Şimdi bu koltuktan kalkmak, kalkıp kaçmak geliyor içimden. Bir zamanlar sevdiğim, hala içimde sevgisinden parçalar taşıdığım bu yabancıyı terk edip gitmek. Ama yapamıyorum, gidip bir çay daha alıyorum...
  • 29 Kasım 2010 -- Çirkin Çocuk Günceleri – 6 (0)
    Gün ışıyacak birazdan, kalkıp gideceğim, kapıyı açıp beni gördüğün de ne hissedecek acaba? Birden çekip gittiğim de ne hissetmişti? Ne çok soru var beynim de ama hiç birinin önemi yok, kalkıp gideceği...