Aşk acısı, ilişkiler, karşı tarafı etkileme taktikleri gibi bir çok konuda hem kendim yazdım hemde yapılan araştırmaları kendime göre yorumlayıp bloga yazdım.
Şimdi, aşk acısından 1 ayda 20 kilo verip tığ gibi olan ve formuna kavuşan 
kişiler tanıyorum, bu bilinen pek yadırganmayan olabilir bir durum. Hani aşk acısından eridi olum çocuk bıdı da bıdı gibi dedikoduları bolca duymuşuzdur.
Yukarıda yazdıklarım aşk acısının bilinen etkisi. Nadir görülen bir başka etkisi de var ki o etkide kişinin bilinçaltı; “onun gibisini birdaha bulamam, onu kaybettiysem yuh olsun bana, onun haricindekiler bacım, mikerim böle dünyayı, hareketsiz kalalım, evden çıkmayalım, dışarıdakiler canavar, daha çok yiyelim, daha çok içelim” gibi eylemleri tetikliyor…
Ve hızla kilo almaya başlanıyor, alınan kiloların önüde kesilemiyor, yiyerek yok olma yoluna gidiliyor… Aşk acısından yiyerek yok olma yolunu seçen son örneği bugün hurriyet.com’da okudum haberi aynen yazıyorum;
“Paul Mason’un kilo sorununun nedeni, aşk acısı çıktı. The Sun Gazetesi’ne konuşan Mason, korkunç bir hızla kilo almaya, aşık olduğu kadın kendisini terk ettikten sonra başladığını belirtti. Terk edilmesinin ardından babasını da kaybeden şanssız adam, aşk acısıyla yediklerini de şöyle anlattı: Kahvaltıda 2 bin 60 kalori, aperatif bin 740 kalori, öğle yemeği 2 bin 200 kalori, ikinci vakti 10 400 kalori, akşamüstü 2 bin 590 kalori, akşam yemeği bin 30 kalori.”
Yani neymiş; aşk acısı öyle dengesiz bir şeyki adamı bi deri bir kemiğe veya bir file çevirebiliyor. Ama acısız aşkta aşk değil derler, çıkamadım işin içinden ne manyak denklem kardeşim bu…
Ocak 5th, 2011 on 22:01
aşkımdan cartedorun en büyük boy frambuazlı dondurmasını elime bir kaşık alıp saatlerce yediğimi ve arkasından ise midemi üşütüm sabahlara kadar bulantı çektiğimi hiç unutmam
aşk akıllı değil, deli işi 
benimkisi aslında sevgiliye olan aşktan ziyade, dondurmaya olan aşkın neticesi 
Ocak 5th, 2011 on 17:03
En güzeli balık etli olmak ne çok zayıf ne de çok şişman..
)))
Yani neymiş açıklaması kimseye olduğundan fazla değer verme..