Senin ismini ne zaman kullansam ardından gelen sözcük hep ”keşke” oluyor. Aklım senden çoktan vazgeçti ama birde kalbim laf dinlese…
Kalbim herkeste seni arıyor. Kalbime hükmüm geçmiyor bu günlerde. Sana benzeyenleri karşıma getirip duruyor, sonra da sen değiller diye vazgeçiyor, inzivaya çekiliyor. Kalbim, inzivadayken aklımla gezebilirim diyorum ama kalbim oraya senin aşkınla beni kilitliyor.
Ben vazgeçtim diyorum kalbime, ” ben seviyorum, kimle olursa olsun” diyor başka şey demiyor. Beni serbest bırak diyorum, ”sen gönüllü olarak tutsak oldun onun kalbine” diyor.Bitti artık, o da gitti, ben hala onun aşkıyla yanıyoum diyorum, kalbim kanamaya başlıyor.
Kalbim kanıyor, ben çaresizce izliyorum. Kalbim senin için kanıyor. Kalbimi özgürleştirmem mümkün mü? Sen beni kendi kalbinden serbest bıraktın ama ben ”gönüllü tutsağınım” işte…
Yine de sen varsın ya orada. Benim yerim orası diyorum…
İlginizi çekebilir
- 30 Ocak 2009 -- Yüzleşme (1)
Kendimi dinliyorum içimde kopan fırtınalara kulaklarımı tıkayıp kayıtsız kalamıyorum.Tuhafım ben bazen kendi kendime konuşup gülüyorum bu beni mutlu ediyor kimse yokken kendimle konuşmak delice gelse ... - 23 Mart 2011 -- Sadece gülümse… (0)
Düşlerle düşünceler bir olmayınca, içten gelen tutarsızlıklar sahipsiz bir kalpte yerini bulunca, bedel olarak hayal kırıklığının en büyüğünü yaşıyor belki de insan... Biraz ona inat, biraz da yaşanan... - 25 Kasım 2009 -- Bak bir gökkuşağına! (3)
Bak bir gökkuşağına!
Kırılgan ilişkiler, mecburi tebessümler
Kısır çekişmeden
Çözülmüş bağlar…
Bir ben
Yalnızlık şehrinde
Sevgi, hoşgörü
Çok uzaklarda…
Arama, bulamazsın
Kaf dağının ardında
... - 26 Ekim 2010 -- Bu masal bitmeyecek (6)
Şarkıları tüketiyorum sessizliğinde, ışıklar oynarken denizin üzerinde göz bebeklerin gelip oturuyor gözlerime. Sözlerin her zaman inceydi ruhunun en derininden. Geceyi yakaladım sevgili, şimdi şehrin... - 29 Nisan 2011 -- İsyanımız var (0)
Artık haberleri izlemek istemiyorum. Bıktım, her gün aynı; ölümler, cinayetler, kazalar, bin türlü olumsuz olay...
Neden kimse birbirine tahammül edemiyor. Dün akşam haberlerde bir kadının, bir ann... - 02 Şubat 2009 -- Meltem Arıkan “Ve… Veya… Belki…” (1)
Genç bir psikiyatristin terapi grubunda bulunan hastaları ile yaşadıkları terapi günlükleri. İlgi çekmek amacıyla sürekli baygınlık nöbetleri geçiren Ayten , içine kapanık kendi halinde bambaşka bir d...
Ocak 19th, 2011 on 02:41
Belki de en güzeli güzel bu şekilde hatırlamaktır. Zaten kötü anılar yüzünden bitmiyor mu ne gerek var kötü hatırlamaya ?
Teşekkür ederim =)
Ocak 17th, 2011 on 01:27
Zaman geçtikçe insanın aklında sadece olumlu anılar, güzel günler kalırmış… Gerçekten öyle demekki..
Kaleminize sağlık Özde Hanım..