Televizyonda izlenen dizilerin gündemi oluşturduğu bizden başka bir ülke daha varmı bilmiyorum. Ne kadar kendime kızsamda malesef bende diziler hakkında bazen burada yazıyorum.
Son dönemlerde ülkede fırtınalar koparan Muhteşem Yüzyıl dizisiyle birlikte Osmanlı padişahlarının hayatlarının daha çok merak edilir ve okunur olduğu bir gerçek, hatta gazeteler bilmem kaç kupona Osmanlıyı-Padişahların hayatını anlatan kitaplar vermeye başladılar. Demek ki bize herşeyi televiyonda dizi olarak ver, gerisine karışma anında kapıyoruz.
Bu yazımda Muhteşem Yüzyıl dizisi ile ilgili birşey yazmayacağım zira ben ve yazar arkadaşlarım o dizi hakkında bolca yazdık ve hatta bu yazının sonunda muhtemelen benzer yazılar başlığı altında o yazılarda çıkacaktır, ilgilenenler oradan okuyabilir.
Efendim, Kanuni Sultan Süleyman’ın söylediği ve beni çok etkileyen muhtemelen bildiğiniz veya duyduğunuz iki kısa ama etkileyici konuşmasını yazacağım.
30 Eylül 1520′de 25 yaşındayken Osmanlı tahtına geçen ve 7 Eylül 1566 yılında, 71 yaşında Zigetvar kuşatmasını idare ederken vefat eden, Osmanlı tarihinin 46 seneyle en çok tahta kalan padişahı Muhteşem Süleyman’ın;
*Mohaç Meydan Muharebesi’ni iki buçuk saatte kazandıktan sonra “Kalbime gurur girdi, yatağımı dehlize serin” diyebilecek kadar büyük,
*”Ben ölünce bir elimi tabutumun dışına atın. İnsanlar görsünler ki padişah olan Kanuni bile bu dünyadan eli boş gitmiştir.” diyecek kadar da tok gözlü bir padişah olduğunu bilmek gerekiyor.
Osmanlı tarihinde; “haremler, harem ağaları, cariyeler, devletin devamı için kardeş katlinin meşruluğu” gibi yadırgadığım ve sadece beni bağlayan uygulamalar var ama Kanuni Sultan Süleyman’ın yukarıda yazdığım iki konuşması günümüz siyasilerine ders olacak niteliktedir diye düşünüyorum.
Son yorumlar