İçimde birileri düşüyor ölüyormu ne?
Ne olur o ben değilim de…
Hiç olmazsa bu sefer gülümse.
Bir pencereden seyrediyorum seni.
Bir deniz kenarından.
Bir kuşun kanadından.
Bir dilim sıcak ekmeğin buğusundan.
Yakın olmadığımız her dünya halinin,
Kapı eşiğindeki en büyük gerçeğinden.
Alışamadım ben hala,
Bu kalın camlar arkasından sana bakmaya .
Saklanma…
Gerçek ve ölüm,
Aynalar ve yanlızlık,
Sen ve ben…
Bu karşılaştırmaların sonucu
Bize gelince mi? tutarsız… söyle.
Birbirimiz özleyerek tarihi yazdık.
Dilimiz sustu tenimiz yazdı.
Onun sustuğu yerde elimiz yazdı.
Konuşamadığım tüm dillerden yazmaya başladım artık seni.
Çoğaldık artık anlasana.
Evrene yazıldık doğum izi gibi lekemiz…
Kal dediğin yerden başlar yanılmalar.
Nerde kalayım?
Koordinatları belli mi?
Yüreğimi değen kurşunlarının.
Ah… ah…
Birde içimdekileri öldürse… nerde.
Yaşatıyor daha felaket, kanıyla beslercesine.
Rus ruleti, damarlarımın uzunluğunca bileklerimde oynar
Akortu bozulmuş bir keman, gıcırtısı gibi basar basar.
Oluk… oluk hissedilircesine kanar.
Cerahatı kapanmaz üstelik akar…
Makyaj bile kapatamaz bu asrın kan davasını.
Her gelişin tarihi yazar.
Her gelişin acıyı aşkın diliyle konuşturur.
Soluğunu dayar ömrüme.
Vayyyy gülüm…
Gitmek var mı? baharatlı nefesinden öte nerde.
Ölüyorum…
Yakala nefesimden ömrünü.
Bana şiir ol deme…
Şiir sevmek başka,
Yaşamak başka…
Satırların pişmanlığı.
Senin kaçtığın dört başı mahmurluklardan başlar,
Ağzının kahpeliğine dayanmadan konuş…
Her kaçtığın sokak başında öpüyorum seni.
Her ayrılıklar busesinin ılıklığından.
Her annenin çocuğunu bağışlayan karın bağından.
O bile kurtarmaz boşvermişliğin pişmanlıklarını.
Bu karanlıklardan anlamadığım herşeyi güne yaz.
Gelmekten çok gider insanlar.
Üstelik gitmenin…
Anları, anıları vardır.
Seni tek başına bırakmadan ayağına dolanan örseli anlar.
O yüzden bu kadar kalabalığız… baksana.
Gülen insanların bize bakan yüzleri bile,
Hüzünlü gamzesiyle bize seyretmekte.
Nerde çukuru?
Çizgisinde iz gibi kalmış seyirmekte?
Küresel yanlızlığa bile önlem olurdu.
Bir gülse diyorum içimden
Bir gülse…
Yanlızlığımın en belirgin izi,
Telefonuma dokunmayan parmaklarımda gizli.
Hadi boş versem… hadi artık yok desem
Kim inanır söyle bundan sonra olanlara.
Kim inanır o kaşının arasına düşen kırışıkları senin yaptığına.
O kırışıkları bir kez daha benim için lütfen,
Okşa…
Son yorumlar