Yaşamak çok güzel, hayatta olmak ailenle, akrabalarınla bir arada olmak, nasıl mutluluk verici bir duygu, benim için öyle… İnanın sabah sağlıkla gözümüzü açıyoruz ya, bundan daha güzel bir duygu olmamalı, ne mutlu değilmi?

Bazen karamsarlığa kapıldığımız oluyor ama, her zaman aklımıza getirmemiz gereken söz” hamdolsun Yarabbim”demek olmalı… Hayattan zevk almak o kadar kolay ki aslında, ne mutlu bizlere ki sağlıklıyız, yaşıyoruz, pırıl pırıl gökyüzünün altında yüce mevlanın bizlere bahşetmiş olduğu havayı soluyoruz. Ya, hiç deniz görmemiş, seyahat etmemiş, yaşadığı köyün dışına çıkamamış, ülkenin en ücra köşesinde yaşayan insanlarımız ne olacak, bir lokma ekmeğe muhtaç olan aileler, aralarında hastalıkla, fakirlikle uğraşan o kadar insan var ki…

Ama yine de isyan etmiyorlar, televizyonda izliyoruz, görüyoruz o belgesellerde nasılda mutlular köylü kadınlarımız, hepside birer pırlanta, genç kızlarımız pırıl pırıl hayatı seviyorlar, yaşamayı seviyorlar. Bizimde arada isteklerimiz oluyor. Ama bazende şeytana uyup boşu boşuna üzülüyoruz. İnsanoğlunun istekleri hiç bitmez, gözümüzü ancak bir avuç toprak doyurur. Halbuki mutlaka gerek olanları alsak , ama yok, olmaz illaki o gördüğümüz eşyayı yada elbiseyi mutlaka almalıyız. Kendimize hakim olamayız, ne yapar eder mutlaka onu alırız.

Bu mutluluk kaç gün sürer dersiniz, sadece bir kaç gün, sonrası yine pişmanlık, keşke biraz daha düşünseydim yaaa! Neden aldım ki sanki, hiç ihtiyacım yoktu… Şeytan aklına girdimi bir kere, baş edemezsin tamamdır, imkanı yok alacaksın ayağın seni istediğin yere götürür. İşte bu yüzden diyorum ki, küçük şeylerle mutlu olalım, hayatımız her geçen günle birlikte azalıyor… Ömrümüzden eksiliyor… Dünler çoğalıyor… Yarınlar azalıyor ama insanlar bunu hiç anlamıyor.

Yarınlarınızın mutlu geçmesi dileğiyle…

İlginizi çekebilir

  • 01 Ağustos 2009 -- Ah şu gençler (0)
    Okullar tatile girdi. Herkes bir yerlere dağıldı. Kimi deniz kenarında bir yere, kimi ise anne ve babasının yaşadığı yerlere ziyarete gittiler. Kalabalık ailelerin toplanma yeri genelde anne- baba ded...
  • 23 Nisan 2010 -- Sevgilim… (0)
    Show Tv'de program yapana kadar, pek dinlemeyi akıl etmediğim. Programını izlediğimden beri de bana, ''dinlememekle akılsızlık ettiğimi'' düşündüren bir adam, Volkan Konak. Komplekssizliğini seviyo...
  • 31 Aralık 2009 -- Bir kadına emanetsin sen (2)
    Ne sersemim ben. Hem de ne sersem. Dünü kendime sandım. Gözbebeklerimle her çizgine dayandım. Bugün anladım.   Dipte kimse görmedi, bir tek sen bildin balık çırpınışlarındaydım. Göz ermesin diye, yü...
  • 08 Ekim 2009 -- Prensip meselesi (1)
    Belirli durumlarda uygulamaya geçmeden, esas alınan davranış ve tutum bütünüdür prensibin açılımı. Bizim ülkemizde ise herşeyde prensip sahibi olmak gibi bir yanlış tutum var oysa. ''Ben olgunum, ben ...
  • 18 Ocak 2010 -- Alfabe öğreniyorum (8)
    Bir süredir, nasıl da heyecanlıyım. Bende bir telaşe, bir ciddiyet durumları ben bile kendime şaşıyorum. Bu aralar öğrenci durumlarında seyirtiyorum.   Oturuyorum pür dikkat dersimin başına, alfabe ...
  • 02 Nisan 2010 -- Kuyruk (2)
    Bazen; gerçi hoş TV programlarında beni çeken pek bir şey bulamıyorum ama, eğer ilgimi çeken bir program bulduysam ve izlemeye daldıysam, bana söylenenlere kulaklarımı kapatırım. Hatta çıt istemeden i...