“…hayatta en çok küçük şeyleri önemsedim ben. Bana verilenler aslında hep küçük ve büyütülmeye meyilli hayallerdi. Aşklarım, dostluklarım, uğraşlarım, inancım hiçbir zaman sıradan olmadılar bu yüzden…”
Gittikçe ufalanan bir dünyada yaşıyoruz. Her günümüz bize özelken, biz ne yapıp ne edip sıradan ve paramparça etmesini çok iyi beceriyoruz. Ardından hayali suçlular yaratıp, kendimizi ayyuka çıkartıyoruz. Bizler nedense ikiyüzlülükte sınır tanımayıp, yeni keşiflerle daha da büyütüyoruz. Ve zaman ne kadar aleyhimizi geçiyorsa o kadar yalnızlaşıp, güvensiz bir bireyler oluyoruz…
Sanmayın ki çok mutluyuz, her şeye yalancı şükürlerle doluyuz!
Bizler aslında kaybedilmiş küçük ve önemsiz sandıklarımızın bataklığında boğulurken, nasıl yaşadığımızın asla farkında olamayan yaratıklarız!
Evet, biraz acımasız gibi oldu sözlerim, şimdi her şey bu kadar olumsuz mu, hiç mi güzel olan bir şey yok diye mırıldananlarda olacaktır. Ki muhalefet ve her düşünceye saygı, tamda şu anda en büyük ihtiyaç… Çünkü dinlemeyi bilmiyoruz, anlaşamamaktaki en büyük sorunumuz kendi fikirlerimizin gölgesinde fazla dinlenmemizden kaynaklanıyor hep. En son ne zaman birisinin karşısında sessizce oturup onu dinleyebildik mesela… Yani öyle süslü püslü yaşamaya hiç gerek yok! Bulunduğun mekânın, senin diğer insanlardan ayıran farklı bir tarzın olduğunda da değil, aksine her şey bir tebessümle başlar ve sen o tebessümü ne kadar çok kişiye ulaştırırsan o kadar güzelleşir dünya(mız)!
-Sevdiğiniz türküleri dinleyin, size miras bırakılan toprakları ellerinizle ara sıra avuçlayın, kokusunu ciğerlerinizi çekin ve şükürse eğer işte o anda size o mutluluğu hissettirene iman edin!
Sanmayın ki huzur çok uzaklarda, o aslında içinizde büyümeyi bekleyen bir tebessümde sizi gözetlemekte!
-hadi gidin bir çocuğa unutamayacağı nasihatlerle dolu bir hikâye anlatın. Bir bebeğin uykusunun izleyin, bir arının uçmasını, bir karıncanın teninizde gezmesini ve hala sizi bekleyen bir annenizin ayağının altında ki cennete ulaşabilecek zamanınız varken “kendinizi ödüllendirin!”
emr nby (sizden biri/ belki sen)
Mayıs 24th, 2011 on 23:50
hoş geldiniz..çok güzel içinizden geldiği gibi yazmışsınız kaleminize sağlık emre bey..