Benim Kaderim
Görmüyor gözlerim zorlaştı işim
Dertten kurtulmadı çileli başım
Karanlığa dökülen bu kanlı yaşım
Umarım kurur da silinir bir gün…
Karanlığa bakmak zor geldi bana
Allah göstermesin hiç bir insana
Belli bir teselli bulunur amma
Umarım onu ben bulurum bir gün…
Çok özledim yıldızlara bakmayı
Kur’an okumayı resim yapmayı
Hele on beşinde o dolunayı
Umarım rüyamda görürüm bir gün…
Kendi yemeğimi yiyemez oldum
Gittiğim yolları göremez oldum
Eşimi dostumu bilemez oldum
Bu rüya olsa da uyansam bir gün…
Biliyorum hepsi imtihan bana
Rabbim neler layık görür neler insana
İnşallah yaşatmaz beni doksana
Çilem büyümeden ölürüm bir gün…
Göremiyorum çok çaresiz kaldım
Karanlığın deryasına çok çabuk daldım
Belki de orada Rabbimi buldum
Orda aydınlığı bulurum bir gün…
İmtihan büyük kazanması zor
Sıkıntım çok büyük bir de bana sor
İstiyorum Hakk’tan çok büyük sabır
Sabır etmesini bilirim bir gün…
Evlatlarım sizi görmek isterdim
Tüm dertlerinizi bilmek isterdim
Sizi hep gülerek görmek isterdim
Umarım başarırsınız siz bunu bir gün…
Allah’tan en büyük buydu dileğim
Sizi gelinlikle görmek meleğim
Fakat göremedim kader ne deyim
Candan mutlu olmanızı dilerim bir gün…
Siyah gözleriyle ceylanım, Şule’m
Başak saçlım, yeşil gözlüm, Büşra’m
Unutmaya başladı sizi hatıram
Umarım unutmam sizi hiçbir gün…
Göremedim Emir’in küçük yüzünü
Unuttum Hatice’min güzel yüzünü
Sinan’ın, Ahmet’in üzüm gözünü
Ölmeden görmek isterdim bir gün…
Gelinler getirdim boyun görmedim
Hiç birinin meyvesini dermedim
Günahım mı pek çok ben mi bilmedim?
Umarım günahlarım silinir bir gün…
Hakk böyle diledi kader bu imiş
Hayatta bilinmez neler var imiş
Rabb’im Kur’an’ında ne demiş
Açılmayan gözler açılır bir gün…
Rabb’im ahirette kör kaldırmasın
Dilerim kabrimde hep ışık yansın
Dostlarım beni hep hayırla ansın
Hayırlara mazhar olurum bir gün…
Biliyorum hata benim suç benim
İbadetten uzak kaldı bu tenim
İnşallah cezam bu ateşte tenim
Yanarak günahtan kurtulur bir gün…
Rabbim senden ben bunu dilerim
Sen affedicisin bunu bilirim
Tasarruf sahibisin boyun eğerim
Cenneti alayı görürüm bir gün…
Neyse dostlar bu da benim kaderim
Hakk’tan geldi bana buna ne derim
Hepinize hakkım helal ederim
Siz de bana helal ediniz bir gün…
İşte kardeşlerim ben hep böyleyim
Geriyi ne siz sorun ne ben söyleyim
Alın şu boş sayfayı neyleyim
Hesap defterimiz açılır bir gün… (Efriz Gesoğlu)
*
Şafak Sökmeyecek
Kalmadı hiç umudum hayallerim yıkıldı
Saatimin ibresi 24:00′te takıldı
Uyusam da uyansam da geceler bitmeyecek
Biliyorum bende hiç hiç şafak sökmeyecek…
Görmeden gideceğim sabahı bu dünyadan
Yazgımı böyle yazmış seni beni yaradan
Güneş girmez odama çekilmiş kara perdeler
Benden geriye kalan bir kaç solmuş resimle kırılmış çerçeveler…
Kaldıysa bir kaç dostum hatırlar mı ki beni?
Okurlar mı ruhuma Fatiha’yı, Yasin’i?
İstemem bu dünyanın zevkini, sefasını
İmanla versem yeter Hakk’a son nefesimi!
Boşa geçirdim ömrü, Boşa ağarttım saçı
Beyhude yere aktı yastığa gözüm yaşı
Olursa başucumda garip bir mezar taşı
Kıtmir’in Efriz yazın (?) yaşı… (Efriz Gesoğlu)
Son yorumlar