Sabahın köründe Stephani’nin çocuklarına “uyanın” diye bağırması aynı annemin bağırması gibiydi
O kadar karışığım ki ve bir o kadar da değil…
Bu iyi midir yoksa hani kayış koptu kopacak durumu mudur bilemiyorum. Artık hayatımız annemden önce ve annemden sonra diye ikiye ayrıldı. Özellikle babam ve kardeşim için; hadi ben 5 yıldır evden ayrı yaşıyordum, şimdi Amerika’dayım; annem yine hep ordaymış gibi geliyor. Ya babam ve kardeşim; hep iç içeydiler, onlar nasıl kaldıracak, onu bilemiyorum… Aslında benden çok daha güçlüler, onlar bana teselli veriyorlar; “alışmak zorundayız çok zor olacak ama yapmalıyız” diyorlar…
Bir de şu lafa gerçekten uyuz olmaya başladım; “hayat devam ediyor!!!!” İçimden o an karşı tarafın üstüne atlayıp boğasım geliyor ama yapmam, yapamam tabi ki hangisine inanırsınız bilemem. Boğma olayını tamamen beynimde hallediyorum, rahatliyorum ve “evet haklısınız” diyorum. Bir de ben biraz asabiyimdir hadi birazdan da fazla diyelim ama ne yapayım bilerek yani bilinçli yapılan aptallıklara dayanamıyorum yaaaa. Tamam 24 saat akıllı davranacağız diye bir şey yok ama bazıları bu olayı 24 saatinde üstünde yapıyor hoş bu da bir başarıdır ama
Neyse…
Bu arada 3 gün içerisinde Florida’ya büyük bir kasırga geliyor, millet harıl harıl marketlerde alışveriş yapıyor. Bunlar, arada bir gelen fırtınadan tırsıyorlar ya bizim gibi depremle yaşayıp her gün sallansalardı ne yaparlardı hiç düşünemiyorum; çok tırsak çıktılar yaa
Şu an burada sabahın körü, Ülkemde ise akşam olmak üzere. Ben şimdilik kaçar çünkü bugün inanılmaz yoğun bir gün olacak. Bu arada yeni evimi de toparlamak üzereyim ama yatağımı ve çalışma masamı monte edemiyorum, anlayan varsa bana bir söyleyiversin bir zahmet
Hepinizi öpüyorum, tekrar sevgilerimle…






Son yorumlar