Onlar;
Kürt,
Ermeni,
Rum,
Alevi,
Sünni,
Ateist,
Dinci,
Gavur,
Faşist
Kominist,
Zengin,
Fakir
……vs
Ötekileştirmekte üzerimize yok. Din ve milliyet üzerinden yapılır en çok ayrıştırma. Tarihe baktığımız zaman en büyük savaşların dinler yüzünden çıktığını görüyoruz. Ya da Irkcılığın sebep olduğunu milyonlarca insanın öldürülmesine… Demezler mi insana; hangi din emreder cana kıymayı? Kim seçebilir milliyetini doğarken? El kadar çocuk bilir seçme şansı olmadığını. Bütün inançların ortak paydası değil midir? Sevgi, saygı, hoşgörü.
Dünyanın bir ucundan, öbür ucuna çıkarları için hala kan ve gözyaşı götürmeye devam ediyor kimi devletler. Ülkemizin gündemi ise zaten depresyona sokuyor insanı.
Yaşananlar yüzünden ne aklımızda, ne yüreğimizde yama yapacak, umutlar yeşertecek gücümüz kalmadı. Bence tüm Dünya ciddi bir çöküntünün ve yozlaşmanın içinde…
Bunları düşünürken Van da 7.2 şiddetinde deprem olduğu haberleri geldi televizyonlara, internet ortamına. Hala enkaz altından kurtarılmayı bekleyen yüzlerce insanımız var.
Hayatını kaybeden kişilerin sayısı her geçen dakika artıyor. İnternette yayımlanan haberlere bazı kişilerin yaptığı, kötü niyetli yorumlar dikkatimi çekiyor ister istemez. “Gebersinler; askerlerimizi öldürenlere yardım ediyor oralarda yaşayanlar, Allah belalarını verdi” şeklinde yorumlar okudum üst üste.
Vaktiyle Gölcük depreminde de aynı türde şeyler söylemişti kimileri.
“Dinsizler öldü. Allahın bir gazabı” diye… Utanıyorum, üzülüyorum. Böylesi acımasız ve nefret duyguları içinde olan insanların olduğunu görmek canımı sıkıyor.
Umutsuzluk ve yas karabasan gibi çöküyor iyice üzerime. Bilmiyorum ben mi yanlış düşünüyorum? Benim gibi düşünenler mi az? Gücümüz mü yetmiyor sesimizi duyurmaya? Geç mi kaldık güzel günler için ? Kardeşce yaşayabilmek için ? Nasıl bir dünya bırakacağız çocuklarımıza?
Hiç bilmiyorum…







Ekim 24th, 2011 on 13:44
İlk başta çok geçmiş olsun diyorum, tüm ülkem insanlarına. Hem Van’da yaşanan afet için Van’a, Hemde 24 şehidimiz için, şehit ailelerine. İki darbe üst üste gelince üzüntüden yazı yazamaz oldum ve bu yazınız hislerime tam anlamıyla tercüme oldu.
Çok haklısınız. Kin, öfke, nefret, ırkçılık, ilahi dinlerde asla emredilmeyen durumlar. Zaten binlerce yıldır kendisine peygamber gelen her toplum önce kendi peygamberini öldürmeye çalışmıştır ne yazık ki. Hristiyanlar değiştirdikleri incil’e, Yahudiler Tevrat’a inanıyorlar… Biz müslümanlar ise anlamını merak etmeden okuduğumuz Kuran ne diyor bilemiyoruz. Bizde en güzel anlayansa, bana göre Mevlana. Allah asla; şiddeti, küçümsemeyi, gaspı, büyüklük taslamayı, terörü hatta lakap takıp alay etmeyi bile tasvip etmiyor. Bu konularla ilgili o kadar çok ayet var ki…Tüm insanlık; din kisvesi altında bilmedikleriyle, anlamak istedikleriyle ve çıkarlarıyla dini bağdaşlaştırarak hareket ediyor maalesef.
Yazınız derinlerdeki yaralarımı deşti, kaleminize sağlık çok güzel dillendirmişsiniz.