dolunay lekeleri tende çıplaksa
çocuk gözüyle soyunur günahlar
uzun boylu kadınlar kadar
şehirin iki yüzüne mağdur dokunuşlar
kimler sürdü bugünleri size
parmaklarında tarihin eski kokuları
at gözlüğünde sevişmeler sabırsızca
uyku adına yatılan bedenlerin
arayışları yanmış yağmurlara rehin
erken hayaller bıraktınız suya
yüzünü çevirince ansızın yok olan
bak sudur
gözler de bitti yüzün de
ahde bir vefada
zeytin ağacı gibi durunca
bilmek için özünü
ve bilip öğrendiniz
kurak toprağın rengini
vakit yok artık konuşmaya
ne suya bakmaya
ne de boğulmaya

Benzer yazılar

  • 09 Ocak 2012 -- Başlıksız Şiirler (1)
    soluğun dokunmalı sabaha sesin iklimlerin baharı turuncudur bilirim rengini sen kadar sıcak beden dilinde varlığının dışında olmalı soğuk korku tükeniş ve senden yana olmayan ne varsa tuhaf h...