Yağmura ağlıyor gözlerim ve yine bitiremediğim bir cümleyim. Sakin hırsım parçalı bulutlu… Ve karmaşasında hayatın, kudretli adımlarım. Dizlerimin bağı çözülüyor kimi zaman. Ve hep kendi duvarlarıma tutunup kalkıyorum.
Yorgunum ama en çokta suskunum…
İlginizi çekebilir
- 02 Mart 2009 -- Çarşafa gel! (0)
CHP'nin Bağcılar mitingi olaylı geçti. CHP'nin "çarşaf açılımını" protesto etmek isteyen CHP'li bir kadın, partililerin saldırısına uğradı. Saldırıdan gazetecilerde nasibini aldı.(internethaber)
Ça... - 01 Eylül 2010 -- Neden geldim İstanbul’a :) (0)
İnsanın başını döndüren hiçbir yerde görmediğim bir trafik, sağınızdan, solunuzdan, önünüzden ve arkanızdan zıpçıktı gibi çıkan sokak çocukları ve dilenciler, milim milim ilerlediğiniz caddeler, yol k... - 19 Ağustos 2010 -- Yüreğim suskun (4)
Yüreğim suskun ağzımda berbat bir pas tadı bütün duygularım hazır olda.Neden bu huzursuzluk elimi ayağımı kesen düşünceler, beynimde dönüp duran hayat benim mi?
Ne yapsam eskisi gibi olamıyorum eksik... - 06 Ekim 2011 -- iSad (0)
Bir insan düşünün… Hayatı, doğumundan itibaren çoğumuzun bile en hafifini dahi yaşamadığı kadar kötü talihsizliklerle dolu, her talihsizliği bir şekilde kendisi için avantaja çeviren, kendi kuralları ... - 04 Mayıs 2009 -- Bana iyi yolculuklar (0)
Yarın Ege’ye doğru yola çıkıyorum. Dokuz günlük yorucu bir iş gezisi olacak, ama yinede o havayı solumak bile bana yetecek biliyorum. Bütün günü ofiste geçirince, arada mekan ve yer değiştirmek ruhuma... - 29 Temmuz 2010 -- Patlatalım nüfusu dünyanın şerefine (8)
İran cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinejad halkından bol çocuk istemiş tıpkı bizim başbakan gibi. Nüfus planlamasını batıdan ihraç edilmiş bir yöntem ve bunun yanında dinsizlik olarak görüyormuş.
Aman n...
Şubat 11th, 2012 on 22:30
Hayatımızda keşke ile başlayan cümlelerimiz olmasa diyerek kaçabilmeyi istedim belki…Belki de o an sustum ve dinledim…Kaçmak bir kenarada bence kişi kendine dürüst olmakla başlamalı…Okuduğunuz için ve yorumlarınız adına teşekkür ederim…Saygılarımla.
Şubat 7th, 2012 on 20:40
maalesef herkesten, her şeyden kaçabiliyoruz da bir kendimizi atlatamıyoruz… hangi yolculuk ya da hangi terminal p/aklar bizi bilmiyorum
Şubat 7th, 2012 on 18:03
bazen tutunacak, yaslanacak duvarı bile olmaz bazılarının… bu halde bile dik dururlar, kendi umutsuzluklarına yaslanarak… güzel bir şiirimsi anlatı
Şubat 7th, 2012 on 18:54
Teşekkürler..Keşke imkanım olsada kendimden kaçabilsem….