Yıl 571, bir güneş doğuyor dünyaya.
Ama, ama SEN’siz yaşamak. SEN’siz olmak, SEN’in o kokunu alamamak hüzün…
İşte rüyalarımı süsleyeceksin belki.
Bu hüzün, bu özlem bitecek elbette…
Ama geçmiş bu kadar yıl…
SEN’ inle yaşayamamak mümkün değil biliyorum…
“Ama yeter! Gel artık,
gel SENİ bekliyorum…” (Devamını okuyun…)






Son yorumlar