Tükendiğini, eriyip bittiğini, her zerresinde yüreği alev alev yanarmışçasına hisseder mi insan? Umudun bittiği yerde, hayata yenik düşen gözyaşlarını, damla damla akıtır mı içine?
İçine akıttığı o zehir dolu gözyaşlarıyla besler mi nefretini? Sana soruyorum biçare insan; gözyaşlarınla beslediğin o nefretin içini yiyip bitiren bir mikrop olduğunu ve bütün bedenine hapsolduğunu ölüme bu kadar çok yaklaştığında mı anladın?
Evettt… Şimdi biçare bekliyorum ölümü. Ahhh kahrolası çaresizlik… Çaresizliğime de üzülmüyorum aslında… Bir mikrobu ancak bir mikrop anlar. Ama anlamadı beni içimi kemirdi her defasında… (Devamını gör…)



Facebook
Flickr
FriendFeed
Twitter
Xing
Son Yorumlar