Bay Gri

Her aralık ayının sonuna yaklaştığımızda içimiz hafif bir heyecanla kaplanıverir. Benim öyle olur en azından… Her 1 Ocak gününün diğerlerinden de farkı sadece biraz biraz baş ağrısı vardır, aşırı eğlenmiş olarak geçirilen, bazı parçalarının hayal meyal hatırlandığı bir gecedir çoğu zaman…

Her sene kendi kendimize sözler veririz yeni yıla girerken. Belki yeni bir yıla girmenin o büyülü havasındandır bilinmez, bir şeyler istenir gelecek olan yeni yıldan. Sanki bir yerden gelecek bir insandan hediye ister gibi… Daha başarılı bir insan olmak ister kimileri, kimi yıkılmak üzere olan ilişkisini toparlamak, kimisi bir ilişki sahibi olmayı isterken kimi sadece sağlık ve para ister… Ama her sene 1 Ocak gününden itibaren çoğu şey eskisi gibi kalır istemesek de. Yine siz aynı siz olmaya devam ediyor, istemediğiniz şeylerle hala boğuşuyor, başınıza gelen küçük süprizlerle de kendinizi avutuyorsunuzdur. Ama özünde olması gerekenin şu anki durumunuz olmaması gerektiğini adınız gibi biliyorsunuzdur. Var mısınız değişik bir şeyler yapmaya? Bir değişiklik yapın bu yeni gelecek yıla; ellerinizi açıp size vermesini ümit ettiğiniz hediye paketi yerine siz onun gelişine hazırlanın,şaşırtın… Madem o size istediğiniz şeyleri getirmiyor; alın elinize bir sopa, siz onu yola getirin bu sefer… (Devamını okuyun…)

Bir insan düşünün… Hayatı, doğumundan itibaren çoğumuzun bile en hafifini dahi yaşamadığı kadar kötü talihsizliklerle dolu, her talihsizliği bir şekilde kendisi için avantaja çeviren, kendi kuralları olan, insanların onu tanımlarken sadece “garip” olarak nitelendirebildikleri bir insan… 21.yüzyılın en değerli firması Apple’ın kurucusu, aynı zamanda yaşadığımız dönemin belki de en büyük dehası olan Steve Jobs ’u 5 Ekim 2011 tarihinde kaybettik.

Steve’in  hayat hikayesini incelediğimizde aslında ders almamız gereken çok şey var. Önce hayatından kısaca bahsedelim. Steve Jobs 1955’te evli dahi olmayan bir anne’den meydana gelir. Biyolojik babası Suriye’lidir. Annesi Steve’e hamileyken onu evlatlık vermeye karar verir. Ancak onu evlatlık edinecek çiftin kız çocuk istemelerinden dolayı Steve, üniversite mezunu olmayan bir anne ve lise dahi mezunu olmayan bir baba tarafından Steve’in üniversite mezunu olacağı sözü ile annesi ikna edilerek evlat edinilir. 17 sene sonra Steve, Reed Üniversitesi’ne başlar. Üniversite ücretinin ailesinin maddi (Devamını okuyun…)

Şu dünyadaki en önemli şey nedir? Mutlu olmak… Peki, mutlu olmak için neler gereklidir? Başarılı olmak, iyi para kazanmak, iyi bir kariyer yapmak, lüks bir araba, belki lüks bir çanta… Peki, bunların bir sonu var mı hayatında? Bir üst limite yani… Aldığın her şeyin bir üst modeli çıktığı anda gitmeyecek mi mutluluğun daha iyisine başkaları sahip olabildiği için. Aslında kimseler bilmez ama aşk’tır en önemli olan şey. İnsanlar aşk’taki mutluluğun, huzurun bir parçasını bulabilmek için alır dururlar. Böyle vurgulayarak söyleyeceksin ama bu kelimeyi, öyle sıradan bir kelime olarak değil. İçi dolu dolu olacak yani şu 3 harfin… (Devamını okuyun…)

Dostluk çok farklı bir şey benim gözümde, arkadaşlık başka bir şey…  Arkadaş dediğin insan yaklaşamaz sana dostun kadar. Yıllardır yanındadır, seyahattedir seninle hayat yolculuğunda, ancak sen ona sadece bakmış, görmemişsindir belki… Belki de sen görmüş, o sadece bakmıştır.

Dost bambaşka bir şey gerçekten… Dost dediğin insan senin cümleni tamamlayan insan olmalı, sen ona bir şey anlatıyorken farkında olmadan onun bir kelimesinden çok şey almalısın, öğrenmelisin. Bunu anlamak için küçük bir hikâye anlatalım bu sefer. Dostluk denince akla ilk gelen dostluğun gerçek resmini ortaya çıkaran bir hikâyedir Mevlana ile Şems-i Tebrizi’nin hikâyesi… (Devamını okuyun…)

Vefa nedir, bilir misin? Mevlana demiş ki: “Vefâ arkanda bıraktığını, giderken yaktığını yabana atmamandır. Vefâ; dostluğun asaletine, bir dua sonrası verilen sözlere, hayallere ihanet katmamandır. Vefâ; ötelerin sonsuz mükâfatı karşısında, cehennemi hafife almaman, ulvi güzellikleri dünyaya satmamandır.”

Vefa borcu nedir bilir misin? Kredi kartı borcuna benzemez… Kalmasa da günümüzde kredi kartı borcu kadar önemi, mühimdir vefa borcu… Gönül borcudur, kalbinden çıkar, en derinlerinden. Küçücük bir söz, bir iyilik unutulmaz vefa için, hatalar affedilir, gerekirse uğruna canlar verilir gözünü bile kırpmadan. Asil bir duygudur vefa, öyle herkes sahip değildir… Kimi sahipmiş gibi taklit eder, kimi sahip olmaya çalışır… (Devamını okuyun…)

Hepimiz bir yerlerinde yürüyoruz hayat denen uzun yolun. Sanki bizi küçük bir hatamızdan dolayı azarlayan, cezalar veren bir hoca gibi hayat… Dersini geçmesi zor, ödevleri ağır, sınavları zor ve huysuz bir hoca sanki…

Almak zorunda olduğumuz gıcık bir ders gibi bazen, Bazen de binlerce kavşağı olan ama sadece tek yönlü işleyen bir otoyol gibi, geri dönüşü yok girilen yolların… Bizler de dersi beraber aldığımız insanlar sayesinde çekilir kılmaya çalışırız bu hocayı. Ya da otoyolda giderken aracımıza aldığımız insanlarla yolumuzu bulmaya çalışırız. Kimi zaman, giderken hayatın bu çetrefilli yollarında bir sorun çıkagelir; ya araç arıza yapar anlayamadığımız bir yerinden, ya da araçtaki yoldaşlardan biri… Bir tümseğe denk gelmişizdir giderken, ya da yanlış yola sapmışızdır fark etmeden… (Devamını okuyun…)