Bay Gri

Hadi bak yüzüme. Kaçırma gözlerini. Doya doya sevişsin gözlerin gözlerimle. Bu beni son görüşün. Bu senin kıyılarından son geçişim. Hiçbir şey dilemiyorum senin için bilirsin yapmacıklığı sevmem.

Ve hiçbir şey dileme, inandırıcılığını kaybettin artık benim için… Masalda anlatma ne olur, masallara inanacak yaşı çoktan geçtim, sanırım büyüdüm ve korkarım ki ben seninle büyüdüm. Saçmalayacaksan ifade etme kendini bana. Anlasana bu aşkta kuru gürültüye yer yok. Farzet ki oldu bende kuru gürültüye pabuç bırakacak can yok. (Devamını okuyun…)

İkinci annem dediğim halam tam bir İstanbul hanımefendisiydi eşi ise pilottu. Birbirlerini bir ömür sevdiler. Nerede yaşadıklarının bir önemi yoktu. Onlar için önemli olan ne şartta olurlarsa olsunlar yanyana nefes nefese yaşayabilmekti . Bütün emekleri birbirlerine gösterdikleri sevgiydi.

Annem ve babam evlendiklerinde onların hemen bitişiğindeki apartmandan ev tutmuşlar. Aradan on yıl geçmiş. Hiç çocukları olmamış bu sırada. Annem bana hamile kaldığı sırada komşumuz olan bu iki dünya tatlısı insan neredeyse ailemden bile daha çok sevinmişler benim gelecek olan varlığıma. Ben geliyorum diye bir sürü hazırlık… Benim onların aralarına katılmamla onların hayatı da değişiyor birden. Bebeklik eşyalarımın bir kısmı kendi evimizde bir kısmı halam dediğim ikinci annemin evinde. Kısacası benim iki annem iki babam olmuş oluyor. (Devamını okuyun…)

Ne yalan söyleyeyim alışveriş yapmayı seviyorum. Alışveriş yapmak benim için meditasyon gibi   Felaket bir tüketiciyim. Ama benim alışveriş konusundaki tek sorunum kendimi bir şey almaya şartlamam.

Yani alışverişe çıkmadan önce ihtiyacım olanı almalıyım psikolojisi ile kafamda bir ürün tasarlıyorum. Mesela bir gömlek alacak olurum model kafamda bellidir. Kolları fırfırlı olsun, belime otursun, yanlarında ufak kurdelaları olsun gibi gibi. Elbise almaya kalkarım bembeyaz olsun, etek uçları fırfırlı olsun çok kapalı olmasın ama öyle her yerimi belli de etmesin çok açık da olmasın teşhir etmesin beni öyle elaleme aa çok ayıp. En basitinden bir çorap alırken bile kırk tane istek.  İnce olsun, parlak olsun, bronz olsun, terletmesin, hemen kaçmasın, ağsız olsun, üzerimde olsun ama yokmuş gibi dursun o nasıl oluyor bilmiyorum ama istiyorum işte ne derler bilirsiniz müşteri her zaman haklıdır (Devamını okuyun…)

Ah bu telefon sapıkları insana illallah dedirtiyor. Neyse ki gsm şirketleri bu konuya kısmi de olsa bir çözüm buldu. Artık eğer isterseniz numaranızı özel numara aramalarına kapatabiliyorsunuz. Mesela benim telefon numaram özel numara aramalarına kapalı. Beni aramaya çalışan özel numaranın kibarca aldığı cevap “Aradığınız kişi gizli numaradan çağrı kabul etmemektedir. Numaranızı görünür yaparak kendisine ulaşabilirsiniz.”

Yani demek istiyor ki “ya adam gibi arayın konuşun ya da konuşma özürlü iseniz hiç aramayın bu hatuna da rahatsızlık vermeyin. Adam olun adam!”  Ama gelin görün ki bu sapıkları bu tarz yöntemlerde kesmiyor. Adamlar arsız. Siz numaranızı özel numaraya kapattırmışsınız falan hikaye. Sapıkları bu şekilde durduramazsınız. Bu adamlar için bu tarz şeyler çokta fifi bir durum. Adam ses tonunuzla kendinden geçiyor, tahrik oluyor, ne alemlere dalıyor kimbilir… (Devamını okuyun…)

National geographic in hazırladığı bir  belgesel izledim geçenlerde. Tüylerim diken diken oldu desem yeridir herhalde. Afrikada Kamerun kırsalında yaşanan ve yaşanması gerektiğine inanılan bir olayı anlatıyordu belgesel.

Henüz ergenliklerinin başında olan genç kızların saçları tıpkı bir erkek çocuğunki gibi kısacık kesiliyor ve okul hayatılarını bu şekilde sürdürüyorlar. Amaç kız oldukları anlaşılmasın ve erkeklere çekici gelmesinler diye. Genç kızın ergenliğe girdikçe büyümeye başlayan göğüsleri için ise anne endişeli… (Devamını okuyun…)

Gidişim ayak parmak uçlarında yürür gibiydi; sessizdi. Hiç konuşmadım, kendimi ifade etmeye çalışmadım ona. Hiç suçum da yoktu aslında. O mahçuptu konuşamıyordu, ben masumdum susuyordum.

Yol boyunca mühürlü gibiydi dudaklarım. Sadece gözlerim doldu kafamı sola çevirip ona baktığım anda. Sonra iki damla süzüldü yanaklarıma doğru. Ellerimle hemen müdahale ettim beni dinlemeyen gözyaşlarıma. Susuyordum ve sadece onu anlamaya çalışıyordum. Onun penceresinden bakmaya çalışıyordum yaşadığı hayata. Hırçınlıklarını düşünüyordum ve yarattığı bu sebepsiz saçma sapan kavgayı… İstemeden beni kırdığını da biliyordum. Onun kızgınlığı bana değil hayata… Aradan biraz zaman geçse pişman olacaktı az önce söylediklerine. (Devamını okuyun…)