Bay Gri

Her sabah onu, bu kapının önünde bekliyordu, belki bugün geçecek diyerek hayaller kuruyor, kurduğu hayaller bir süre sonra kendisini çaresizce geri adımlarla gelsin geriye evin içine girmeye zorluyordu.

Bu onun bir gece derin bir uykuya daldığında gördüğü rüyaydı  ama buna o kadar inanmıştı ki, bir gün kapısının eşiğinde görmeyi hayal ettiği o isimsiz güzeli duvarına yansıtarak canlandırmaya çalışıyordu. (Devamını okuyun…)

Mehtabı gözlerinde hissettim,
Bu gece.
Bir yıldız kayıverdi,
Aniden yüreğime.
Aklım da fikrim de,
Hep sen,
Neyleyim sabah yeli sensiz eserse. (Devamını okuyun…)

Çıkmazlar sokağı No: bir,
Ne gelenin, ne gidenin,
Zaten çıkmazsın dışarı bir adım,
Saçın da teller ağarmış, (Devamını okuyun…)

Çırpınırken delicesine,
Sonsuz boşluk.
Anlatır seni,
Uzanır boylu boyunca,
Kahrolasıya o ben,
Savunmasız dermansız,
Dalarım,
Afyon almışçasına,
Anılara. (Devamını okuyun…)

Yazarlar Konseyine ilişkin ilk bilgileri vermiş olduğum birinci kısımda, detaylara ilişkin bir şey söylememiştim.

Öncelikle neden Yazarlar Konseyi? Burada amaçlanan nedir? Yâda böyle bir şeye gerek var mıdır? Gibi sorular sormakla birlikte, meşhur “Kurtlar vadisi” havasında bir söylev gibi algılanabilir. Bu algılamalar kişiden kişiye ve onun kültürüyle de orantılıdır. (Devamını okuyun…)

Türkiye Cumhuriyeti Kurulduğu günden beri, birçok siyasi çatışma ve ayak oyunlarının oynandığı bir ülke olma özelliğini korumuştur.

Tarih tekerrür eder, bilinen ve sakız gibi yıllarca ağzımızda evirip cevirdiğimiz bir cümle, neredeyse ismimizi ezberler gibi bize bu cümlede ezberletilmiştir. (Devamını okuyun…)