ilk intiharımda göbek bağımı kullandım. dördüncüsünde son kullanma tarihi geçmiş süt. on sekizincisinde kekeme bir baretta. en son bir kaşık su. boğuldum. iki hidrojen birden sunî teneffüs uyguladı. ben, iri göğüslü oksijene âşıktım oysa…
ilk cinayetimi eksi üç dakikalıkken işledim. annemi öldürdüm. çünkü doğmamalıydım. bu da bir intihar teşebbüsüydü bir bakıma. pişmanım. köpekler gibi. o yüzden köpekler gibi ölmek istiyorum artık. o yüzden bu şarap avuçlarımda.
beş yaşında ağır roman’ı izledim. sol göğüs kafesimden göbek deliğime kadar bir kesik attım tırnak makasıyla. salih gibi. dördüncü ağlayışıma sebep oldu bu acı. ilk üçünü hatırlamıyorum.
saçlarımın arasında hamam böcekleri besledim. sayıları arttıkça saçlarımı uzattım. eroini önce onların üzerinde test ettim. öldüklerini görünce umut ettim. ayak bileğimden enjekte ettim eroini. olmadı. dokuz yerimden daha denedim. üç ay komada kaldım. gözlerimi açtığımda ilk işim umut etmekten vazgeçmek oldu.
lorca okudum. rodrigo dinledim. zeybek oynadım. (Devamını okuyun…)
Son yorumlar