çok hor kullanmışsın yüreğiniÇok hor kullanmışsın yüreğini.

Karalamışsın yürek sayfalarını yaramaz çocuklar gibi. Kenarını köşesini koruyamamışsın hiç, yırtmış birileri. Sen de sahip çıkmamışsın, ”nasıl olsa yıprandı artık” demiş boşlamışsın. Yazıp yazıp silmişsin  ve silinen yerlerin yerine yeniden yazmışsın. Bak gördün mü işte nasıl da hırpalamışsın. Üstelik en güzel yerlerini boş bırakmışsın, yazık olmuş doldurmamışsın.

Bırak, bildiğim bütün renklerle kenar süsü yapayım, boş bulduğum her yere. Pamuklara sarıp sarmalayayım hatta gözüm gibi bakayım. Madem aran bozuldu, defedip başından attın, izin ver bundan sonra bende kalsın.

  • Print
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • FriendFeed
  • MySpace
  • Technorati
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Reddit
  • email

Benzer Yazılar

  • 24 Ocak 2010 -- Gerçek aşkın acısı geçmez, hafifler (6)
    Sözünü ettiğim, gerçek aşk. Hakiki, sahici, kör edici cinsten olan. Kendinden vazgeçiren, önceliği sevdiğine verdiren o muazzam histen bahsediyorum.   Öyle günümüzde ayağa düşmüş hallerdeki duygudan...
  • 18 Ocak 2010 -- Yedi krala küstüm (5)
    Dönüp tarihime bakıyorum, şimdiki bana ben bile şaşırıyorum. Ben ki yedi kralla barışıktım oldum olası. İyi de yedi kralın yediside mi bana yamuk yaptı? Bu ne izolasyon böyle bendeki. Bu nasıl padişah...
  • 04 Ocak 2010 -- Kendim için seviyorum (8)
    Ne olursa olsun ve kim olursa olsun, düşmüyor içimde hazan yaprağı. Kimse ölmüyor yüreğimde, izin vermiyorum. Elim varmıyor bir kazma bir kürek alıp iç çeperlerimde mezar kazmaya. Gönlüm el vermiyor y...
  • 26 Aralık 2009 -- Kaç mevsim buruşturduk seninle (2)
    Yine el ayak çekildi. Yine çöktüm gecenin başına, iki kişilik yalnızlığımla. Yüreğimin çilingir sofralarında seninle demleniyorum. Biliyor musun her esirgediğin sözün, her kısa cümlen ayrı bir meze...