Bay Gri

Yanından geçtiğimde yüzünü çevirip bakmadın
Sana seslensem belki duyardın
Dilim varmadı adına
Tam dudaklarımdaydı adın
Sesim kesildi sanki
Konuşmayı unuttum
Yuttum adını

Uzaklaşırken el sallamak istedim
Meyil ettim ama yapamadım
Tam elimdeydi ‘hoşça kal’ım
Elim varmadı vedaya   
Öyle kalakaldım (Devamını okuyun…)

Özlediğim şeyler var sana dair… Seninle bir fincan kahveyi yudum yudum paylaşmayı, elini sıkıca tutup amaçsızsa rüzgar bizi nereye savurursa orayı dolaşmayı, birlikte bol küfürlü maçlar izleyip bundan büyük keyif almayı, yorulunca göğsüne uzanıp huzur dolu bir uykuya dalmayı ve sabah senin öpücüklerinle uyanmayı özledim…

Çok şey var sana dair… Unutulmayacak çok şey var… Yaşadığımız ve ne yaparsak yapalım hiçbir zaman geri getiremeyeceğimiz çok şey var… Özlüyorum seni… Öyle böyle değil özlemimin şiddeti…

Şimdilerde bir yol ayrımı gözlerimin önünde. Bir ucunda sen varsın, diğer bir ucunda mavi bir deniz… Düşünüyorum kim daha vazgeçilmezdir diye… Sonunda anladım; kimse vazgeçilmez değilmiş yüreğimde.  (Devamını okuyun…)

Hayat beni çekerken herşeyden, sen belkide bir fincan kahvenin kırk yıl hatırındasın şu dakikalarda. Özledim demek geliyor içimden ama inan izin vermiyor kalbin sızısı. Ne tuhafdır değil mi? Kaç kez sorarsın kendine, yinede cevap bulamazsın sorularına…

Hayat nereye kadar? Ne delilikler geliyor içimden şu an bilemezsin.  Mesala atlayıp bir yük trenine saatlerce gitmek gitmek… Uzaklara senden ve senin gibilerden çok uzaklara, kimsenin yüzünü göremeyeceği, gözlerini tutamayacağı çok uzaklara…

Ya da bir otel odasına kapanıp, çekip kalın perdeleri , kıvrılıp yatağa saatlerce dikip tavana gözlerini, bir film şeridi gibi sana dair ne varsa izlemek ölesine… (Devamını okuyun…)

Hiç gitmem sanıyordun değil mi… Hep seninle kalacağımı, senden hiç vazgeçmeyeceğimi… Hatta sen ne yaparsan yap görmezden gelip sabredeceğimi düşünüyordun… Aklının ucundan bile geçmiyordu değil mi gerçekten seni silebileceğim tamamen.

Biliyor musun geçmişe baktığımda aslında ben senin için çabalamadım hiç. Ben seninle birlikte kazandığım o eşsiz uyumu kaybetmemek, biriktirdim değerleri boş şeyler yüzünden harcamamak için uğraştım hep… Derdim sen değildin. Benim tek derdim emeklerimdi…

Sevgimi hakedip haketmediğini çok sonraları anladım. En çok da senin olmadığın zamanlarda… Duvarlar sensiz üzerime geldiğinde, senin yüzünden gözyaşı döktüğümde ve beni bırakıp kendi çıkarların için gittiğinde anladım neye değip neye değmeyeceğini… (Devamını okuyun…)

Düşlerle düşünceler bir olmayınca, içten gelen tutarsızlıklar sahipsiz bir kalpte yerini bulunca, bedel olarak hayal kırıklığının en büyüğünü yaşıyor belki de insan… Biraz ona inat, biraz da yaşananlara; sen dursan da dönmeye devam ediyor dünya…

Bazen her ne kadar olanı biteni sorgulasan da, temize çekip yeni bir sayfa açmaya çalışsan da ardında bıraktığın gibi durmuyor hiçbir şey… Dünya dönüyor,zaman hızla akıp geçiyor… Dünya dönüyor, insanlar değişiyor ya da insanlar büyüyor…

Geriye dönüp baktığında, huzurla gülümseyebiliyorsan ardında bıraktıklarına işte o zaman doğru yoldasın demektir. Sen yaşadığın her şeye inat ne olursa olsun sadece gülümse… Hem de öyle bir gülümse ki hayata Sezen’in de dediği gibi tüm bulutlar gitsin… (Devamını okuyun…)

“Gün olur alır başımı giderimmm” diye mırıldandı, yolda tek başına yürüyen gecenin bu saatinde sırt çantalı siyah pardesü giymiş adam.  Bu şehirde ne aradığını bilmediğini düşündü bir an. Kimdi, ne yapıyordu unuttu, aklına ayrılık düştü, yalnızlığı hissetti.

“Denizden yeni çıkmış ağların kokusundaaaa “  diye sesini yükseltti köşeyi dönen genç kız , gözyaşlarını silmeye çalışırken. Sevgilisini anlayamıyordu bir türlü, ne istemişti ondan, neyi bulamamıştı bir anda, neden bu ayrlık neden, nedennn, nedennnn! (Devamını okuyun…)