Bay Gri

Bazen izini ararsın kaybettiklerinin… Kaybın ne kadar büyükse acın da o kadar fazla olur yüreğinde. Çok özlediğin zamanlar olur onu.  İşte o an onunla yaşadıkların tıpkı bir film şeridi gibi geçer gözlerinin önünden; birlikte çekildiğiniz eski fotoğraflar, kırmızı bir tutkunun eşliğinde içinde aşk barındıran büyülü diyaloglar, tatlı öpüşler, içten gülücükler, tenlerinizi birbirine karıştıran uzun süren sevişmeler, sebepsiz komik kıskançlıkların yarattığı haller, sadece ikinizin anladığı ufak tefek kelimeler ve sayılar canlanıverir birden…

Bunlar aklına gelip, anılar yüreğine düştüğünde yüzünde oluşan özlem dolu gülümsemeyle onun sesini duymak istersin, hatta konuşmak istersin onunla. Çok şey söylemek istersin aslında ona, ama öyle bir şey olur ki kafandan aşağıya bir kova kaynar su yemiş gibi hissedersin o an. Konuşmanızın daha en başında, uzun zamandan sonra daha ilk “merhaba” da yaşadığın soğukluktan sonra hissedersin bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olamayacağını… (Devamını okuyun…)

Kendinden büyük laflar edip kapıyı kızcağızın yüzüne nasıl da çarpmıştı giderken. Ama söz ağızdan çıkmıştı bir kere. Kız ona “Sus! Ne olur böyle büyük konuşma” demişti.

Ah bir anlasaydı keşke o an hissettiği dakikalık sinirinin onun ömrüne bedel olacağını. Ah bir dinleseydi kızcağızı… Her hatanın bir telafisi vardı ama o hata kaldıramayacak kadar fazla hata yapmıştı belki de hayatında. Hata stokları ağzına kadar doluydu. Oysa ne çok severlerdi birbirlerini. Kurdukları her hayalin içinde birbirlerine düşerdi düşleri. Tam 12 den vurmuşlardı aşkı. Öyle bir ayrıldılar ve öyle bir gurur yaptılar ki hiçbir şeyin telafisi yoktu artık onlar için. (Devamını okuyun…)

Daha önce bir yazımda bahsetmiştim hani şu kendi mekana girmeden etrafa sis perdesi yayan gizli dünyaların çocuğu Burak’tan. Arkadaşımla ayrıldılar görüşmezler artık sanmıyorum demiştim ya hani.

Arkadaşım tam da Burak tan bahsediyordu bugün “çok kızgınım ona elif affetmem!” diye. Bende dedim “cacık olmaz zaten sizden. Hadi artık üzülme” diye bir de baktık iti an çomağı hazırla ayy pardon o laf öyle değildi dimi? İyi insan lafın üstüne gelir misali arıyor Burakcığımız. (Devamını okuyun…)

Gözlerinde güneşin doğmasına epey bir zaman var daha. Henüz vakit çok erken uyanman için bu derin uykudan. Saçma sapan haller içerisindesin, bunu biliyorum. Unutmaya çalışan, unutmaya çalıştıkça daha beter karışan haller bunlar… Oysa bir düşün, o senden gideli çok olmadı mı? Neyin yasını tutuyorsun hala?

Sahi bugün günlerden ne? Ayrılık mı? Kaç gün oldu onsuz geçirdiğin? Saymıyorsun, sayamıyorsun değil mi? Artık duyduğun devasa rakamlar canını acıtmaya hatta korkutmaya başlamış olsa gerek seni! Onsuz geçen bilmem kaçıncı günün, bilmem kaçıncı saatini yaşıyorsun işte! Kaçıncı mevsimi yaşıyor kalbin? Sen mevsimlerden beşinci mevsimi yani onu yaşarken, o kiminle kaçıncı mevsimi yaşıyor kimbilir hiç düşündün mü? (Devamını okuyun…)

Biraz sonra yüreğimin kapısı açılacak ve sen bir kuş gibi kendi gökyüzüne doğru süzüleceksin… Bu benim semalarımda bütün heybetinle son görünüşün. İçim tuhaf, içim kırgın…

Gidişin değil beni üzen,beni üzen bu kadar kolay vazgeçişin. Kolay değil seni unutmak ve yaşadığımız her anı yok saymak. Oysa ne kadar kolay var olmuştun daha en başında gönlümün baş köşesinde. İşte kalbimin tek ve gerçek sahibi diye düşünmüştüm seni ilk gördüğümde. Ve bana sıkıca sarıldığında içime huzur veren bunca zamandır aradığım koku işte bu demiştim. Sadece senindim bütün kalbimle. Benim gittiğim bütün yollar sana çıkıyordu sen başka ara sokaklarda soluklanırken bile… (Devamını okuyun…)

Gidişim ayak parmak uçlarında yürür gibiydi; sessizdi. Hiç konuşmadım, kendimi ifade etmeye çalışmadım ona. Hiç suçum da yoktu aslında. O mahçuptu konuşamıyordu, ben masumdum susuyordum.

Yol boyunca mühürlü gibiydi dudaklarım. Sadece gözlerim doldu kafamı sola çevirip ona baktığım anda. Sonra iki damla süzüldü yanaklarıma doğru. Ellerimle hemen müdahale ettim beni dinlemeyen gözyaşlarıma. Susuyordum ve sadece onu anlamaya çalışıyordum. Onun penceresinden bakmaya çalışıyordum yaşadığı hayata. Hırçınlıklarını düşünüyordum ve yarattığı bu sebepsiz saçma sapan kavgayı… İstemeden beni kırdığını da biliyordum. Onun kızgınlığı bana değil hayata… Aradan biraz zaman geçse pişman olacaktı az önce söylediklerine. (Devamını okuyun…)