Bay Gri

Çiçekleri, yeşili, doğayı,  bağı ve bahçeyi çok severim. Bu belki çocukluğumun köyde geçmesinden ileri geliyordur sanırım. Şehirde yaşayınca ve üstelik yaşadığın yer bir apartman dairesi olunca, sevdiğin çiçek, bağ, bahçe işleri ile istesen de fazla haşır neşir olamıyorsun!

Baharın son ayında ailecek bir seraya gittik. Saksı, toprak, biraz çiçek ile domates filizi ve birkaç tane biber filizi aldık. Oğlum ise nedendir bilmiyorum! Çim ekmek istedi ve ona da çim tohumu aldık. (Devamını okuyun…)

2 Temmuz 1998 de doğan oğlumun doğum gününü kutladık. Dalaman’dan gelen teyzesi ve kuzeni ile İstanbul’da ki diğer kuzenleriyle birlikte Anadoluhisarı Sabancı Öğretmen evinde bir akşam yemeği yedik.

Yıllar çok çabuk su gibi akıp gidiyor. Uzun siyah saçları ile doğduğu an sanki daha dün gibi aklımızda. (Devamını okuyun…)

Verimsiz arazilerin ve yoksulluğun olabildiğince yoğun olduğu yerdeki topraklarını terk ederek kalabalık ailesi ile kasabaya yerleştiler. Küçük bir nalbur dükkanı açarak düzenlerini kurdular. Baba bütün gün işleri ile uğraşır, anne çocuklarla ilgilenir, evin diğer işlerini yaparak gününü geçirirdi.

Kalabalık ailede baba çocuklarına fazla vakit ayıramaz, iş yerinde tek başına çalışır ve eve çok yorgun gelirdi. Özellikle küçüklerle ilgilenmek büyük ablalara kalırdı. Baba, başka işyerlerinde oğulları ile çalışan arkadaşlarına çok imrenir, belli ki ileride kendi iş yerinde iş yükünün biraz daha hafifleyeceğini düşünürdü. Bu nedenle olsa gerek erkek çocuklarına çok düşkün olmuştu. Onlara gözü gibi bakar, en iyi oyuncakları alır, bir dediklerini iki etmezdi. Bu durumu fark eden diğerleri ise fazla seslerini çıkaramaz, hatta bu durumu yaşamın bir gereği olarak algılarlardı. (Devamını okuyun…)

Büyük bir çoğunluğumuzun çocukluğunun geçtiği, bir köy, kasaba, mahalle veya sokak ile orada yaşayan unutamadığı büyükleri vardır. Zaman geçtikçe o yaşadığımız yerlere ve büyüklerimize özlemler duyarız…

Altında oynadığımız ve sıcaktan gölgesinde oturduğumuz yaşlı bir dut ağacı. Camları kırık dökük yarı kerpiç, yarı tahtadan yapılmış bir veya iki katlı küçücük evleri, belki yaz kış akan bir çeşmesi, gelişigüzel döşenmiş taş yollarını veya yağmur yağınca çamurlaşan toprak yollarını, balta girmemiş devasa meşe ve çınarlık ormanlarını, mezarlık kenarında bulunan ve hakkında bir çok efsane anlatılan ıhlamur ağacını, fındık bahçelerindeki ağaçlara yapılan gözetleme yerlerini. Küçük ağlarla balık tutmaya çalışılan ve aynı zamanda yüzülen çamurlu kanalları… (Devamını okuyun…)

Bu yıl yaz tatili için erken rezervasyon imkanlarından da faydalanarak World Kiriş otele kayıt yaptırmıştık, tur şirketinin otobüsleri ile yola çıktık. Çok rahat bir yolculuktan sonra Kemer’e ulaştık. ETS tur çalışanları hem otobüste, hem de otele vardığımızda bizlerle çok yakından ilgilendiler.

Yeğenim, eşi ve çocuğu ile Isparta’dan gelen bir misafirimizle beraber altı kişiydik. İlk defa kalacağımız bir otel olduğu için, aslında biraz tedirgindik. Bazen ilk defa gittiğiniz bir tatil yeri beklentilerinizi karşılamadığı için hayal kırıklığı yaşayabiliyorsunuz. Ama otelin kapısından girer girmez doğru bir tercih yaptığımızı anladık. Otel, bir dağın hemen bitimine doğayı bozmadan, kademeli katlar oluşturularak, adeta doğaya gizlenerek yapılmış. Mimarisi de çok güzeldi. Geniş bir yeşil alanı vardı ve içi balıklarla dolu küçük bir gölet oluşturulmuştu. Ayrıca ördekler, horozlar, tavuklar ve civcivleri, ceylan ve yavruları bu ortamda sanki bizlerle tatil yapıyor gibiydiler. Denizi pırıl pırıl tertemizdi. (Devamını okuyun…)

Akşam televizyon ana haber bülteninde Bilkent Üniversitesi Mezuniyet törenini izledim. Mezuniyet törenini ana habere taşıyan ne diye düşünebilirsiniz? Sağlık Bakanı Prof. Dr. Recep AKDAĞ’ın oğlu da o üniversite okuyor ve bu yıl mezun oluyormuş. Dolayısı ile  oğlunun mezuniyet törenine diğer aileler gibi katılıyor, Bakan olması sıfatı ile de  konuşma yapması için kürsüye davet ediliyor. İşte ne olduysa bundan sonra oluyor! Islıklar, yuhalamalar … Bakan zar zor birkaç çümle konuşup kürsüden ayrılıyor.

Ülkemizin en prestijli özel üniversitesinde, üstelik oğlunun mezuniyet töreni için gelen, önce bir babaya, sonra Türkiye Cumhuriyetinin Bakanı’na yapılan bu protestoyu hayıflanarak izledim. Üstelik spontane gelişen bir olay gibi de gelmedi bana. Şimdi bir bakalım. Ne için protesto edildi! Tabi ki bir baba olduğu için değil, Hükümetin bir bakanı olduğu içindi. Peki, bir bakan hem de Üniversitede ne için protesto edilir? Bence öncelikle demokratik hak ve özgürlüklere karşı tutumu, davranışı ve icraatlarını sayabiliriz. (Devamını okuyun…)