Bay Gri

Pera’ nın arnavut kaldırımlı dar sokaklarındaki geçmiş zaman kokan sahaf dükkanında karşılaştıklarında ağaçlar yapraklarını yeni yeni dökmeye başlamıştı.

Kızıl bir günbatımında çalıştığı hanın kapısından çıkan Aysel uzun zamandır arayıpta bulamadığı bir taraftan da okumak için can attığı kitabı bulma ümidiyle yönünü Taksim tarafına çevirdi.

Hızlı ve sert adımlarla Galatasaray‘ın arka sokaklarına dalarken bir taraftan da eve geç kalmaması gerektiğinin telkinini veriyordu kendine. Uzun yıllar olmuştu ailesi taşı toprağı altın İstanbul’a geleli.Anne ve babası bu büyülü şehirde açmışlardı gözlerini dünyaya, burada büyüyüp, hayatlarındaki ilkleri bu modern dünyada fakat asla geleneklerinden uzaklaşmadan yaşamışlardı. (Devamını okuyun…)

İlkokula başlayacağım için, Samsun’dan dedemin yanından İstanbul’a ailemin yanına gelmiştim.

Çok uzun zamandır dedem ve babaannemle yaşadığımdan ilk zamanlarda uyum zorluğu çektim, geceleri uyuyamıyor “benim karnım ağrıyor” diye bağırıp ağlıyordum, bizimkiler bu karın ağrımasının geçmediğini görünce beni doktora götürdüler. (Devamını okuyun…)

Hayatında ilk basışı çürük tahtaya, O’na ağır bedeller ödetti. Çocukken arkadaşlarıyla viran bir evde keşif yaparken çürük tahtaya bastı. “Beynine giden damar zedelenmiş, krizleri ondan” demiş doktor. O gün den sonra ne zaman geleceği belli olmayan krizlerle yaşadı.

Çalışamadı akranları gibi, taşın suyunu çıkaramadı. Babası o çok küçükken ölmüş. Ben çok az hatırlıyorum.  Öldükten sonra  öfkeli gözü kara  bir çocuk oldu. Hani “göğe taş atıp altına duran çocuk” lardan. Nerede, ne zaman oyunu dağıtacağı belli olmazdı.  Git gide içine kapandı. Kocaman tahta kapılarının önünde olurdu hep. Yanına oynamaya gittiğimde konuşmaz oldu benimle. (Devamını okuyun…)

Sevgi duygusunun altında bir takım çıkarlar yerleştirilen günümüzde, Mehmet anasının aşırı sevgisinden yıpranarak küser. Bu marazi sevgi; oğlunun aşkını göremeyecek, yok sayacak kadar gözü kör eder.

Mehmet yukarı mahallede Şükriye Yengenin atölyesinde halı dokuyan, süt benizli, gece saçlı, yıldız gözlü Nesime’ye yanıktır. Nesime’de meyillidir ama ağırdan satar kendini. Anasının tembihlediği gibi “ağırınca altın” olursa değerine değer katacaktır köyün gelinlik kız pazarında. (Devamını okuyun…)

Haykırıyordu acı acı; isyan ediyordu Allaha. Neden onu benden aldın neden yaşatmıyorsun? Beni de al şimdi al da dinsin içimdeki sızı…Zayıf bedeni daha fazla dayanamadı bu acıya yıkıldı. Kalkmak istedi olmadı. Son kez direndi ve kalktı ayağa…

Dimdik ayaktaydı işte…Gözyaşlarının yerini korkunç kahkahaları almıştı…Delirmişti adeta kimse onu durduramıyor kimse derdine çare bulamıyordu. Öfkeyliydi ona yardım etmeye çalışan herkese. Sımsıcak bir dokunuştu onu kendine getiren tükendiğini anladığı anda çıktı karşısına o gizemli adam. Peki kimdi bu adam niçin bu kadar çok sevmişti deli bir kızı? (Devamını okuyun…)

Dün gece yine dostlarlaydık
konuştuk şurdan burdan
insanlardan ülke sorunlarından
bi de çocuk düşlerden elbette
hüzün rengi duman
nice coşku, nice umut
geçti düşler gözümden
kimileri yok bilinmez neredeler?
kimi yılmış dönmüş yolundan
kimi etiket, para sarhoşu
bir kağıt gibi buruşturup atmış gençliğini
yüzümün çizgilerini oysa da fırtınalar
saçımın beyazında esen kavak yelleri
yüreğim hazır hala direnmelere
gönül yine hayata sevdalı.. (Devamını okuyun…)