Bay Gri

Yola çıkma vakti yaklaşıyor. Gözlerimin önünden geçen film şeritleri neler hatırlattı bana…Geçen on seneydi sonuçta, dile kolay gençliğini verdiğin on yıl…

Hani bazen kuş olur insanın kalbi uçmak gitmek ister hemencecik o kente, ama ben son gelişimde ağlayarak ayrıldım o şehirden…Hani oyuncak bebeklerimizin en parçalanmış hali misali, süngerleri içinden dışarı çıkmış parçalanmış oyuncaklar gibiydi kalbim…Şimdi uçmak istiyor birden kalbim, ama yine hüzünleniyor ardından tarifsizlikler içinde… (Devamını okuyun…)

Oysa ne güzeldi bugün…Bir haber sarstı tüm gecemi. İlk sorduğum şu oldu; rahatmısın orda şimdi?  Bu kadar erken gitmenin ne alemi vardı ki?

Gecenin sabaha koştuğu bu saatte, ne yersiz bir telefondu deminkisi…Oysa uyuyacaktık ve yeni güne uyanacaktık. Senelerdir görüşmedik kabul ediyorum ama maillerde buluşmuştuk hep. (Devamını okuyun…)

Bu sabahta farksızdı diğerlerinden. Puslu havasında İstanbul’un düşünceli kokusu yayılmıştı gökyüzüne.

Cümleleri üç nokta ile bitirmenin zamanı gelmiş; hadi otur pencerenin önüne, al kahveni, sigaranı döktür ruhunu önündeki bembeyaz sayfalara…

Düşündüm…Onayladım… Sidney Poytnz diyorki;

“‘Bana güç veren zaferlerim değil, yaşamdaki yenilgilerimdir…” (Devamını okuyun…)

Balkona çıktım derin bir nefes aldım ciğerlerime ve usulca bıraktım iki dudağımın arasından ıslık uğultusu misali…Offf ne büyük bir haz bu? Olduğun yerden kalksan gelsen şu dakka yanıma, konuşmasan baksan önce, sonra ellerini açsan sarılsam sana, sıkıca koynuna gömülsem, derin derin koklasam huzurum olsan o dakka yine baksam gözlerine yine sarılsam ve yine koklasam, yine baksam ve yine yinelesem hepsini ardarda…

Sonra ağlasan sen, gözyaşlarınla dudaklarımı ıslatsam kurumuş,susamış bedenimi tazelesen baştan ayağa.Ve ardından ellerin saçlarımı okşasa ben dizlerine yatsam, konuşmasak baksak öylece. Ellerin saçlarımda, gözlerin benliğimde geziye çıksa, gezse tüm kumsallarımı, ormanlarımı, ovalarımı, mağaralarımı…Ve bu sukünete bırak kendini bende yaşayan bize bırak…Ve sonra gitsen yine sessizce, aynı geldiğin gibi… (Devamını okuyun…)

Az önce daha keyifli bulaşık yıkadım biliyormusun? Yıkarken düşündüm elbette birşeyler. Ama bunların bir ismi ya da beklentileri yoktu. Gelişigüzeldi…Ne güzeldi dedim bugünki sohbetlerimiz, teşekkür ederim. Kulağımdaki şarkıya beraber eşlik etmek geldi seninle… (Devamını okuyun…)

Kaç gece daha böyle uykusuz geçecek? Zaman kavramının yitirilmişliğinde kaç gecem daha bitecek? Bugün güneş güzel doğdu, güzel battı ve yine tazeydi ve yine mutluydu. Bende mutluydum…Mutluluğuda biz varetmiyormuyuz bedenimizde, aynı acılarımızıda varettiğimiz gibi. ”Yanlış yapmayan insan yoktur, İnsanlık yanlışını kabul ve düzeltmekle ölçülür” demiş Einstein…

Ozaman yanlışlarımız nerde diye soralım kendimize. Meraklanmayın kendi kendine konuşuyor diye kimse deli demez size, dünyanın delirdiği bir dönemde…Yüzleşin yanlışlarınızla ki acıları varetmeyelim, yüzleşin ki hep güneşleriniz güzel doğsun güzel batsın. Güzel olalım, güzel bakalım, güzel tadalım. (Devamını okuyun…)