Bay Gri

Hepimiz bir yerlerinde yürüyoruz hayat denen uzun yolun. Sanki bizi küçük bir hatamızdan dolayı azarlayan, cezalar veren bir hoca gibi hayat… Dersini geçmesi zor, ödevleri ağır, sınavları zor ve huysuz bir hoca sanki…

Almak zorunda olduğumuz gıcık bir ders gibi bazen, Bazen de binlerce kavşağı olan ama sadece tek yönlü işleyen bir otoyol gibi, geri dönüşü yok girilen yolların… Bizler de dersi beraber aldığımız insanlar sayesinde çekilir kılmaya çalışırız bu hocayı. Ya da otoyolda giderken aracımıza aldığımız insanlarla yolumuzu bulmaya çalışırız. Kimi zaman, giderken hayatın bu çetrefilli yollarında bir sorun çıkagelir; ya araç arıza yapar anlayamadığımız bir yerinden, ya da araçtaki yoldaşlardan biri… Bir tümseğe denk gelmişizdir giderken, ya da yanlış yola sapmışızdır fark etmeden… (Devamını okuyun…)

Karadeniz gezimizin ilk akşamı, yemek sonrası aramızda sigara içenlerden bir kaçımız ayrı bir köşede yudumluyorduk kahvelerimizi. Bir yuvarlak masanın etrafında, önümüzde ki günlerin program akışı, gezilecek görülecek yerlerden söz ediyorduk. Gurubumuzun rehberi, Mustafa, Sedat ve ben laflıyorduk. Karşımda ki üç erkekten birinin ”Tesadüf” sözüne, benim yine çeneme hakim olamayıp araya sıkıştırdığım ve çarçabuk yapıştırdığım ”Tesadüf diye bir şey yoktur” karşılığım sayesinde, hızlı bir şekilde yön değiştirdi konu.

Bir ”Tesadüf” sözü lafın sözünü ve sesini açtı. Mustafa’yı bilirim de, diğer ikisinin de tıpkı Mustafa gibi Ateist olduğunu öğrenmeme sebep oldu. Karşımda 3 Ateist adam vardı. İçlerinde bir Müslüman ben. Üçü bir olmuş ısrarlı savunmalarıyla, din ve inanca yöneldi bu kez konu. İnancı konuşmak yavan gelir bana. Ama madem üç ısrarlı adam karşısında tekim, hücuummm. (Devamını okuyun…)