Bay Gri

Özlediğim şeyler var sana dair… Seninle bir fincan kahveyi yudum yudum paylaşmayı, elini sıkıca tutup amaçsızsa rüzgar bizi nereye savurursa orayı dolaşmayı, birlikte bol küfürlü maçlar izleyip bundan büyük keyif almayı, yorulunca göğsüne uzanıp huzur dolu bir uykuya dalmayı ve sabah senin öpücüklerinle uyanmayı özledim…

Çok şey var sana dair… Unutulmayacak çok şey var… Yaşadığımız ve ne yaparsak yapalım hiçbir zaman geri getiremeyeceğimiz çok şey var… Özlüyorum seni… Öyle böyle değil özlemimin şiddeti…

Şimdilerde bir yol ayrımı gözlerimin önünde. Bir ucunda sen varsın, diğer bir ucunda mavi bir deniz… Düşünüyorum kim daha vazgeçilmezdir diye… Sonunda anladım; kimse vazgeçilmez değilmiş yüreğimde.  (Devamını okuyun…)

Hiç gitmem sanıyordun değil mi… Hep seninle kalacağımı, senden hiç vazgeçmeyeceğimi… Hatta sen ne yaparsan yap görmezden gelip sabredeceğimi düşünüyordun… Aklının ucundan bile geçmiyordu değil mi gerçekten seni silebileceğim tamamen.

Biliyor musun geçmişe baktığımda aslında ben senin için çabalamadım hiç. Ben seninle birlikte kazandığım o eşsiz uyumu kaybetmemek, biriktirdim değerleri boş şeyler yüzünden harcamamak için uğraştım hep… Derdim sen değildin. Benim tek derdim emeklerimdi…

Sevgimi hakedip haketmediğini çok sonraları anladım. En çok da senin olmadığın zamanlarda… Duvarlar sensiz üzerime geldiğinde, senin yüzünden gözyaşı döktüğümde ve beni bırakıp kendi çıkarların için gittiğinde anladım neye değip neye değmeyeceğini… (Devamını okuyun…)

Kendinden büyük laflar edip kapıyı kızcağızın yüzüne nasıl da çarpmıştı giderken. Ama söz ağızdan çıkmıştı bir kere. Kız ona “Sus! Ne olur böyle büyük konuşma” demişti.

Ah bir anlasaydı keşke o an hissettiği dakikalık sinirinin onun ömrüne bedel olacağını. Ah bir dinleseydi kızcağızı… Her hatanın bir telafisi vardı ama o hata kaldıramayacak kadar fazla hata yapmıştı belki de hayatında. Hata stokları ağzına kadar doluydu. Oysa ne çok severlerdi birbirlerini. Kurdukları her hayalin içinde birbirlerine düşerdi düşleri. Tam 12 den vurmuşlardı aşkı. Öyle bir ayrıldılar ve öyle bir gurur yaptılar ki hiçbir şeyin telafisi yoktu artık onlar için. (Devamını okuyun…)

Gözlerinde güneşin doğmasına epey bir zaman var daha. Henüz vakit çok erken uyanman için bu derin uykudan. Saçma sapan haller içerisindesin, bunu biliyorum. Unutmaya çalışan, unutmaya çalıştıkça daha beter karışan haller bunlar… Oysa bir düşün, o senden gideli çok olmadı mı? Neyin yasını tutuyorsun hala?

Sahi bugün günlerden ne? Ayrılık mı? Kaç gün oldu onsuz geçirdiğin? Saymıyorsun, sayamıyorsun değil mi? Artık duyduğun devasa rakamlar canını acıtmaya hatta korkutmaya başlamış olsa gerek seni! Onsuz geçen bilmem kaçıncı günün, bilmem kaçıncı saatini yaşıyorsun işte! Kaçıncı mevsimi yaşıyor kalbin? Sen mevsimlerden beşinci mevsimi yani onu yaşarken, o kiminle kaçıncı mevsimi yaşıyor kimbilir hiç düşündün mü? (Devamını okuyun…)

Biraz sonra yüreğimin kapısı açılacak ve sen bir kuş gibi kendi gökyüzüne doğru süzüleceksin… Bu benim semalarımda bütün heybetinle son görünüşün. İçim tuhaf, içim kırgın…

Gidişin değil beni üzen,beni üzen bu kadar kolay vazgeçişin. Kolay değil seni unutmak ve yaşadığımız her anı yok saymak. Oysa ne kadar kolay var olmuştun daha en başında gönlümün baş köşesinde. İşte kalbimin tek ve gerçek sahibi diye düşünmüştüm seni ilk gördüğümde. Ve bana sıkıca sarıldığında içime huzur veren bunca zamandır aradığım koku işte bu demiştim. Sadece senindim bütün kalbimle. Benim gittiğim bütün yollar sana çıkıyordu sen başka ara sokaklarda soluklanırken bile… (Devamını okuyun…)

Gidişim ayak parmak uçlarında yürür gibiydi; sessizdi. Hiç konuşmadım, kendimi ifade etmeye çalışmadım ona. Hiç suçum da yoktu aslında. O mahçuptu konuşamıyordu, ben masumdum susuyordum.

Yol boyunca mühürlü gibiydi dudaklarım. Sadece gözlerim doldu kafamı sola çevirip ona baktığım anda. Sonra iki damla süzüldü yanaklarıma doğru. Ellerimle hemen müdahale ettim beni dinlemeyen gözyaşlarıma. Susuyordum ve sadece onu anlamaya çalışıyordum. Onun penceresinden bakmaya çalışıyordum yaşadığı hayata. Hırçınlıklarını düşünüyordum ve yarattığı bu sebepsiz saçma sapan kavgayı… İstemeden beni kırdığını da biliyordum. Onun kızgınlığı bana değil hayata… Aradan biraz zaman geçse pişman olacaktı az önce söylediklerine. (Devamını okuyun…)