Bay Gri

Elimde gazete, Hürriyet cumartesi ekinin üçüncü sayfasına takılıp kalıyorum. Fotoğraflardan kendimi alamıyorum.
 
Amerikan Glamour Dergisinin, eylül ve kasım sayısından iki fotoğraf da bana sımsıcak geldi. Her zaman doğallıktan ve sıcaklıktan yana olan ben, düştüm resimlerin içine. Glamour Dergisi, eylül sayısında çırılçıplak bir kadın fotoğrafı yayınlamış. Fotoğraf 21 yaşında, Lizzi Miller isimli tanınmamış bir mankene ait. Kimseleri iplemeyen, en doğal haliyle mutluluk pozu vermiş sanki. Ne fotoshop var ne yapaylık. Çokça gerçeklik var. (Devamını okuyun…)

Sözünü ettiğim kişi, annemin arkadaşı Aysel Teyze. Kendisi 67 yaşında ve meme estetiği yaptırmış. Aklı sıra 18 lik memelerle evliliğini kurtaracakmış.
 
Bildiğim, sertlikten çok tersliği adet edinmiş, despot bir koca. Eve adım attığında, sofra hazır herşey tamam olacak. El yüz yıkarken bile, eşi havlu elinde arkasında hazır ol da duracak. Astığı astık, kestiği kestik, sözü kanun, gölgesiyle korkutan bir adam. (Hadi lenn) (Devamını okuyun…)

Trabzon Emniyet Müdürlüğü Sağlık İşleri Bölümünde hemşirelik yapan ve kendisine ait bir apartman dairesinde yaşayan, Ümran Özer evinde sigara içtiği için Sağlık Müdürlüğü ekipleri tarafından evinin kapısına asılan tutanakla uyarılmış.
 
Habertürk’ün haberine göre; Tutanakta ” Kapalı alan hükmünde 4207 sayılıkanuna aykırı hareket edilmiştir. Bu tutanak Kontrol Denetim Ekibi tarafından kaleme alınmıştır. Tüm apartman sakinlerinin ruh sağlığı bozulmuştur.” ifadelerine yer verilmiş. (Devamını okuyun…)

Bende  bir çarpıntı, bir hayali fener durumu. Nabız vurdu tavanlara, düşmüyor bir türlü. Aklım yorgan döşekte, vursam kafayı kalbimi çarptıra, çırptıra ritmik ritmik uyusam. Kanım deli deli aktıkça damarlarımda, ben yatağa kazınsam da nabzıma ayar çeksem halleri.
 
Tabi doğru doktora. Çünkü, etrafım evhamlı. Bir takım tetkikler yapıldı. Holter cihazı takıldı. 24 saat benimle yaşamak zorunda olan bir alet. Zavallı. (Devamını okuyun…)

Okulda, öğle arasında 1 saatlik dinlenme süreçleri var öğrencilerimizin. Herkes kendi havasına bırakılıyor bu süreçte, tabi gözetim altında.
 
Kimi, kendi aralarında geliştirdikleri dilleriyle aşk yaşıyor. Kimi dans ediyor. Sürekli şarkılar çalıyoruz bu zaman zarfında. Çünkü, müzik, bizim çocuklarımızı rehabilite ediyor. Kimi benim evden götürdüğüm dergilerle haşır neşir dinlenme koltuklarında. Hepsi, kendi dünyalarını sergiliyorlar, dinlenme saatinde. (Devamını okuyun…)

Aşk-ı Memnu’yu izlerken, Behlül ne zaman ağlasa, içim yırtılıyor sanki.
 
Diğer karakterlerin de ağladığı sahneler oluyor ama, şu bizim Behlül bir başka ağlıyor gibi geliyor bana. Gün batımı kızıllığı, o mavi gözlerine çanak tutmuyor mu, ben de ağlıyorum onunla. Dayanamıyorum Behlül’ün gözleri ağladığında.  (Devamını okuyun…)