Zamana yenik düşmüştük biz…Evcilik oynuyorduk farkında değildik ki hiç bir şeyin… Bebeğim elimden alındıgında bana oyuncak arabanı verip teselli etmen, benim yanağına masum bir öpücük kondurup sımsıkı sarılmam, meğer bizim ne kadar saf ne kadar derin duygularımız varmış…
Keşke devam ettirebilseydik masum çocuk oyunlarımızı…büyüdük vee zaman bizi alıp götürdü bilmediğimiz diyarlara…tutunacak dal aradık kaybolduk ıssız sokaklarda önce kendimizi kaybettik sonra her şeyimizi.. hata üstüne hata yaptık dinlemeden anlamadan acımasızca batırdık hançerleri kalplerimize…… çok ağladık çok yıprandık savrulduk kurumuş yapraklar gibi..çok kırdık birbirimizi çok… (Devamını okuyun…)





Son yorumlar